<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Bark n&#039; Bite &#187; musical</title>
	<atom:link href="http://www.barkandbite.net/tag/musical/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.barkandbite.net</link>
	<description>วิจารณ์ไปเรื่อย</description>
	<lastBuildDate>Mon, 06 Feb 2012 16:45:24 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.3</generator>
		<item>
		<title>สี่แผ่นดินเดอะมิวสิคคัล: รักสถาบันเสียดายคุณเปรม (C)</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2011/12/see-pan-din-the-musical/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2011/12/see-pan-din-the-musical/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 02 Dec 2011 16:04:58 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Theater Bite]]></category>
		<category><![CDATA[musical]]></category>
		<category><![CDATA[scenario]]></category>
		<category><![CDATA[ละครเพลง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=1315</guid>
		<description><![CDATA[การดัดแปลงวรรณกรรมนิยายมาเป็นสื่ออื่นอย่างภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ และละครเวทีนั้น ย่อมมาพร้อมกับความท้าทายในการตีความ และดัดแปลงบทประพันธ์ให้สามารถอยู่ภายใต้ข้อจำกัดของแต่ละสื่อโดยที่ยังสามารถสื่อ “สาร” ของบทประพันธ์ออกมาได้โดยครบถ้วน หรือหากไม่แล้ว ก็ต้องแสดงมุมมองหรือการตีความใหม่จากผู้กำกับที่น่าสนใจให้ออกมาน่าเชื่อถือและเป็นที่ประทับใจแก่ผู้ชมได้ อย่างไรก็ตาม กระบวนการแปล แปลง และ แปรรูปบทประพันธ์ให้ไปสู่รูปแบบสื่อที่เปลี่ยนไปนั้นก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเพียงแค่การถอดฉากสำคัญๆ มาเรียง วางบทสนทนาให้มีไลน์สำคัญๆ หรือการอนุมานว่าคนดูพอจะเข้าใจบทประพันธ์แล้วและเพียงแค่นำเสนออารมณ์หรือความตื่นตาตื่นใจในการเปลี่ยนรูปสื่อเท่านั้น หากแท้จริงแล้ว การแปรรูปสื่อดังกล่าวต้องอาศัยศิลปะอย่างมากในการถอดความเดิมก่อนจะถ่ายทอดผ่านกลวิธีและใช้ภาษาของสื่อใหม่อย่างมีชั้นเชิง เพื่อให้มิติของประสบการณ์ที่เกิดขึ้นจากการรับชมนั้นยังได้คุณค่าตามที่เนื่อเรื่องให้มาได้เช่นเดียวกับที่จะสามารถดึงศักยภาพของสื่อใหม่ให้ออกมาได้อย่างเต็มที่ สี่แผ่นดินเดอะมิวสิคเคิลจาก Scenario ภายใต้การกำกับของถกลเกียรติ วีรวรรณก็เป็นหนึ่งในละครเพลงที่อยู่ภายใต้เงื่อนไขดังกล่าวเมื่อต้องดัดแปลงจากวรรณกรรมนิยายขนาดยาวของม.ร.ว. คึกฤทธ์ ปราโมทย์ ซึ่งถือเป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่มีความยาวในด้านเนื้อหา และความลึกของรายละเอียด และนั่นกลายเป็นอุปสรรคที่ทำละครซึ่งขาดความชำนาญในการดัดแปลงกลายเป็นงานที่จับได้แต่ตัวเปลือกของเรื่องและนำไปสู่การตีความที่ดูสวยงามแต่ขาดศิลปะะการเล่าเรื่องที่มารองรับเหตุและผล โดยใช้เพียงเทคนิคการเล่นอารมณ์และเค้นให้คนดูต้องท่วมท้นกับละครประหนึ่งกับระบายอารมณ์โดยไม่ได้มีโอกาสสัมผัสคุณค่าที่เป็นเนื้อแท้ของวรรณกรรมแต่อย่างใด เรื่องราวของสี่แผ่นดินเวอร์ชั่นมิวสิคเคิลนี้เล่าเรื่องอิงจากนวนิยายเดิมโดยครอบคลุมตั้งแต่ต้นเรื่องซึ่งเป็นชีวิตแม่พลอยในสมัยเด็กที่ต้องออกจากบ้านที่คลองบางหลวงไปถวายตัวกับเสด็จและได้เติบโตจนไปสาวชาววังก่อนจะได้พบกับคุณเปรมและแต่งงานจนมีครอบครัว โดยเมื่อเวลาผ่านไปและลูกๆ ของพลอยก็โตขึ้นและกลายเป็นบุคคลที่มีบทบาทอยู่ในเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์โดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ซึ่งทั้งหมดนั้นก็เป็นแต่ละช่วงเวลาของชีวิตที่หลากหลาย มีทั้งขึ้นและลงของแม่พลอยตลอดช่วงเวลาของสี่แผ่นดินตั้งแต่รัชกาลที่ 5 จวบจนสมัยรัชกาลที่ 8 ว่ากันตามจริงแล้ว เรื่องราวของสี่แผ่นดินนั้นนับว่ายาวมากและเต็มไปด้วยรายละเอียดที่เยอะจนสามารถนำไปสร้างเป็นละครได้หลายๆ ...]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2011/12/see-pan-din-the-musical/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>You’re a good man, Charlie Brown &#8211; ก้าวแรกของเด็กน้อย (B-)</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2011/10/you-are-a-good-man-charlie-brown/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2011/10/you-are-a-good-man-charlie-brown/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 04 Oct 2011 15:07:33 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Theater Bite]]></category>
		<category><![CDATA[mahidol]]></category>
		<category><![CDATA[msmu]]></category>
		<category><![CDATA[musical]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=1223</guid>
		<description><![CDATA[ในขณะที่ประเทศไทยเริ่มมีการเคลื่อนไหวของวงการละครเวที โดยเฉพาะกับละครประเภท Musical หรือละครเพลงซึ่งเริ่มมีโปรดักชั่นออกมามากขึ้นและถี่ขึ้นเรื่อยๆ เราก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเรามีสถาบันการศึกษาที่จะผลิตบุคลากรรุ่นใหม่ขึ้นมาเป็นฟันเฟืองของวงการนี้มากน้อยแค่ไหน สาขาการแสดงละครเพลง (Music Theatre) ของวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดลน่าจะเป็นแห่งแรกในประเทศไทยที่มีความชัดเจนเรื่องการฝึกทักษะผู้เรียนเพื่อเป็นนักแสดงในละครเพลงที่ต้องอาศัยความสามารถทั้งร้อง เล่น เต้น ร่วมกัน และผลงานล่าสุด “You’re a good man, Charlie Brown” ก็ถือเป็นงานละครระดับรั้วสถาบันอุดมศึกษาที่น่าสนใจไม่น้อยทีเดียว You’re a good man, Charlie Brown เป็นละครเพลง Musical ที่เปิดแสดงครั้งแรกในปี 1967 ประพันธ์โดย Clark Genser ซึ่งอ้างอิงจากเรื่องราวของ Charlie Brown และแก๊งค์ Peanuts อันเป็นการ์ตูนดังในสิ่งพิมพ์ของอเมริกาส่วนที่คนไทยจะรู้จักกันดีก็คือเจ้าหมาสนู๊ปปี้นั่นเอง ...]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2011/10/you-are-a-good-man-charlie-brown/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>FAME the Musical: ถึงวันที่เด็กๆ จะร้อง เล่น เต้น ดัง (B+)</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2011/09/fame-the-musical/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2011/09/fame-the-musical/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 11 Sep 2011 18:11:42 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Theater Bite]]></category>
		<category><![CDATA[dance]]></category>
		<category><![CDATA[drama]]></category>
		<category><![CDATA[dreambox]]></category>
		<category><![CDATA[fame]]></category>
		<category><![CDATA[musical]]></category>
		<category><![CDATA[มิวสิคคัล]]></category>
		<category><![CDATA[ละครเพลง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=1175</guid>
		<description><![CDATA[เคยมีคนหลายคนพูดกับผู้เขียนอยู่บ่อยๆ ว่าคนที่จะเรียนศิลปะการแสดงมักมีความ “แปลก” ต่างจากคนอื่น หรือไม่ก็ทำนองว่าถ้าไม่ “มีของ” ก็คงต้องเหนื่อยเอาเสียหน่อยหากจะอยากประสบความสำเร็จ เพราะระหว่างทางการเรียนศิลปะการแสดง ไม่ว่าจะเป็นละคร ดนตรี หรือบัลเลต์ ก็ล้วนมีบทเรียนและบททดสอบที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะ ซึ่งล้วนหล่อหลอมให้ผู้ที่เรียนได้มีการเปลี่ยนไป Fame the Musical ก็น่าเป็นหนึ่งในละครเวทีที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งซึ่งหยิบนำเรื่องราวของชีวิตการเรียนศิลปะการแสดงของเหล่านักเรียนผู้มีความฝันที่จะเป็นศิลปิน มาถ่ายทอดในรูปแบบของละครเพลงที่พร้อมสรรพทั้งความเข้มข้นของชีวิตนักเรียน ผสมกับการแสดงทั้งร้องทั้งเต้นแบบเต็มรูปแบบ สมกับเรื่องที่เกิดขึ้นในโรงเรียนสอนศิลปะการแสดง โดยแม้ว่าจริงๆ แล้ว Fame the Musical อาจจะเป็นละครเพลงที่ค่อนข้างเก่าด้วยเนื้อหาและเรื่องราวที่เกิดขึ้นตั้งแต่ยุค 80 แต่มาวันนี้ DreamBox ก็นำ Fame the Musical มาจัดแสดงเป็นโปรดักชั่นสมบูรณ์ครั้งแรกในประเทศไทย ซึ่งก็ต้องยอมรับว่า DreamBox ทำให้เราคนไทยได้ภาคภูมิใจกับการดูละครเพลงระดับโลกด้วยฝีมือคนไทย นักแสดงชาวไทย แถมพวกเขายังเป็นคนรุ่นใหม่ที่กำลังจะก้าวไปสู่ความสำเร็จไม่ต่างจากตัวละครในเรื่องเสียอีกด้วย เรื่องราวของ ...]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2011/09/fame-the-musical/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Hedwig and the Angry Inch: การแสดงที่ยอดเยี่ยม (A-)</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2011/07/hedwig-and-the-angry-inch/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2011/07/hedwig-and-the-angry-inch/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 16 Jul 2011 14:26:18 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bite]]></category>
		<category><![CDATA[Theater Bite]]></category>
		<category><![CDATA[drama]]></category>
		<category><![CDATA[hedwig]]></category>
		<category><![CDATA[john cameron mitchell]]></category>
		<category><![CDATA[musical]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=1039</guid>
		<description><![CDATA[ถ้าใครเป็นคอหนัง อาจจะพอจำได้ว่าเมื่อสักประมาณ 10 ปีที่แล้วมีหนังนอกกระแสที่เราต้องพูดกันปากต่อปากว่า &#8220;ต้องไปหามาดูนะ&#8221; ซึ่งเรื่องนั้นคือ Hedwig and the Angry Inch ซึ่งเป็นเหมือนจุดที่ทำให้เราได้รู้จัก John Cameron Mitchell ก่อนที่จะได้เห็นงานดังๆ ของเขาตามมาอย่าง Shortbus และ Rabbit Hole สิ่งที่หลายๆ คนอาจจะไม่รู้หลังจากทึ่งกับบทและการแสดงของ Hedwig and the Angry Inch ฉบับภาพยนตร์คือก่อนหน้านี้มันเป็นละครเวทีแบบ Off Off Broadway มาก่อน ซึ่งก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กับเวอร์ชั่นภาพยนตร์ และที่อาจจะน่าประหลาดใจกว่าคือวันนี้มีนำมาจัดแสดงในประเทศไทยโดย BU Theatre แถมทำออกมาได้ดีจนน่าทึ่งเสียด้วย!!! เรื่องราวของ Hedwig ...]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2011/07/hedwig-and-the-angry-inch/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>เปิดสวิตช์หัวใจ เดอะมิวสิคคัล: ละครชุมชน เพื่อชุมชน (B)</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2011/04/%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b8%b4%e0%b8%94%e0%b8%aa%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b8%95%e0%b8%8a%e0%b9%8c%e0%b8%ab%e0%b8%b1%e0%b8%a7%e0%b9%83%e0%b8%88/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2011/04/%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b8%b4%e0%b8%94%e0%b8%aa%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b8%95%e0%b8%8a%e0%b9%8c%e0%b8%ab%e0%b8%b1%e0%b8%a7%e0%b9%83%e0%b8%88/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 01 Apr 2011 13:14:16 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Theater Bite]]></category>
		<category><![CDATA[community theater]]></category>
		<category><![CDATA[drama]]></category>
		<category><![CDATA[musical]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=820</guid>
		<description><![CDATA[ปรกติผู้เขียนไม่ค่อยได้มีโอกาสไปดูละครเวทีที่ต่างจังหวัดบ่อยนัก แต่เพราะความน่าสนใจบางอย่างของ Invitation ใน Facebook ของผู้เขียนที่ส่งมาจากคนทำละครคนหนึ่งในจังหวัดลำปางทำให้ผู้เขียนตัดสินใจสะพายเป้ออกเดินทางไปดูละครถึงภาคเหนือ ความน่าสนใจนั้นคือละครเรื่องนี้ไม่ใช่เพื่อการศึกษา ไม่ใช่เป็นงานศิลปะขั้นจัดแบบคณะละครอาชีพในกรุงเทพ แต่มันคือละครที่มีเนื้อหาบางอย่างเกี่ยวกับชุมชนของคนจังหวัดลำปาง และกำลังทำหน้าที่ในการพลักดันสังคมในบริบทที่เราแทบไม่มีโอกาสได้เห็นในสังคมเมืองด้วยซ้ำ ซึ่งมันกำลังทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยมเลยทีเดียว เปิดสวิตช์หัวใจ เดอะมิวสิคคัล เป็นละครเวทีการกุศล เพื่อสร้างศูนย์ผ่าตัดหัวใจ เฉลิมพระเกียรติ 84 พรรษา โรงพยาบาลลำปาง ซึ่งถ้าเรามองแบบผ่านแล้วนั้น มันก็คงคล้ายๆ กับคอนเสิร์ตการกุศลแบบที่เรามักเห็นกันทั่วๆ ไปเพื่อระดุมทุน แต่ถ้าเราได้ชมละครแบบเต็มๆ เช่นเดียวกับผู้ชมชาวลำปางที่เนืองแน่นในหอประชุมวรกัญญวลัย โรงเรียนลำปางกัลยาณีนั้น เราก็จะรับรู้ว่าละครเวทีเรื่องนี้กำลังพูดอะไรบางอย่างมากกว่าแค่ละครคั่นฉากเพื่อให้คนใหญ่คนโตมายืนถือเช็คถ่ายรูปแบบที่เราคุ้นตากัน เรื่องราวของเปิดสวิทช์หัวใจ เดอะมิวสิคคัล อ้างอิงมาจากเหตุการณ์จริงของโครงการเปิดสวิทช์หัวใจที่รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลต้องรับภารกิจในการระดุมทุนสร้างศูนย์ผ่าตัดหัวใจขึ้นในจังหวัดลำปางโดยหมายที่จะช่วยชีวิตผู้ป่วยจำนวนมากที่รอโอกาส แต่การระดุมทุนต่างๆ นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่หลายคนคิดเพราะต้องต่อสู้กับอคติของคนจำนวนมากที่มักมาพร้อมกับคำพูดทำนองว่า “มาขอเงินกันอีกแล้ว ขออยู่นั่นแหละ” “ไม่มีจะกินอยู่แล้ว ยังจะขออยู่ได้” ฯลฯ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นอุปสรรคขวากหนามที่ร้ายกาจจนทำให้ตัวละครเอกถึงกับเสียศูนย์เลยทีเดียว แต่เพราะแรงใจและอุดมการณ์จึงพลักดันให้โครงการเปิดสวิทช์หัวใจดำเนินต่อไปได้ และรอวันที่จะสำเร็จจากชาวลำปางทุกๆ ...]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2011/04/%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b8%b4%e0%b8%94%e0%b8%aa%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b8%95%e0%b8%8a%e0%b9%8c%e0%b8%ab%e0%b8%b1%e0%b8%a7%e0%b9%83%e0%b8%88/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Suck Seed: ห่วยขั้นเทพ&#8230;จริงๆ (D+)</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2011/03/suck-seed/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2011/03/suck-seed/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 16 Mar 2011 18:21:53 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Film Bite]]></category>
		<category><![CDATA[comedy]]></category>
		<category><![CDATA[GTH]]></category>
		<category><![CDATA[musical]]></category>
		<category><![CDATA[romance]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=800</guid>
		<description><![CDATA[เขาว่าการเล่นดนตรีให้ประสบความสำเร็จนั้น ส่วนหนึ่งคือการหาแนวทางที่ชัดเจน รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร และสไตล์ไหน มากกว่าจะพยายามเอาใจผู้ชมจนสุดท้ายลืมตัวตนของศิลปินไป ซึ่งนั่นทำให้เพลงที่เล่นออกมาก็ไม่มีอะไรโดดเด่นไปกว่าเพลงอื่นๆ Suck Seed: ห่วยขั้่นเทพ หนังเรื่องล่าสุดจาก GTH ฝีมือการกำกับของชยนพ บุญประกอบ ก็อาจจะเข้าทำนองเดียวกับความคิดข้างต้น เพียงแต่เป็นในทางที่กลับกัน เพราะหนังพยายามจะเป็นทุกอย่าง แต่สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้ดีสักอย่าง และจบด้วยความผักชีโรยหน้าที่ใช้วัยรุ่นหน้าใสและมุกตลกเฝื่อนๆ ยัดมาเป็นข้ออ้างเพื่อหนังครบเวลา เรื่องราวของ Suck Seed ห่วยขั้นเทพ นั้นเริ่มจากวัยเด็กของเป็ดและคุ้ง สองเพื่อนรักตั้งแต่ชัั้นประถม กับเพื่อนต่างเพศที่น่ารักอย่างเอิญ โดยเป็ดนั้นมีใจที่แอบมอบให้กับเอิญแต่ไม่ได้ความกล้าที่จะบอกออกไป จนเวลาพาให้เอิญจากไปต่างเมืองก่อนจะพากลับมาพบกันอีกทีเมื่อถึงมัธยมปลาย ซึ่งแน่นอนว่าความน่ารักที่เพิ่มขึ้นตามไปด้วยจนสองหนุ่มของเราหลงรัก จุดเริ่มต้นของความวุ่นวายทั้งหมดเริ่มเมื่อคุ้งตั้งมั่นจะเป็นนักดนตรีเพื่อจะพิชิตใจสาวอย่างเอิญให้ได้ จนได้เพื่อนร่วมวงอย่างเอ๊กซ์มาตีกลอง โดยมีเป็ดที่ตกกระไดพลอยโจนมาเล่นเบสแบบงงๆ แต่ก็ไม่กล้าขัดเพื่อน เรื่องราวก็ดูจะไปได้ดีเมื่อเอิญเข้ามาร่วมวงกับพวกเขาแต่ชะรอยว่าความรักในวัยรุ่นทำให้ทุกอย่างมันกลับตาลปัตรแถมวุ่นวายยิ่งกว่าเดิม ทั้งคุ้งและเอ๊กซ์ผู้ซึ่งบ้าระห่ำดันอกหักจากความรักในขณะที่เป็ดก็ยังไม่กล้าบอกรักกับเอิญเสียที ในขณะเดียวกัน การประกวดวงดนตรีประจำปีก็ใกล้มาถึงแล้ว ทั้งคุ้ง เป็ด และ ...]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2011/03/suck-seed/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>27</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Glee &#8211; สนุกเป็นบ้า</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2010/12/glee/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2010/12/glee/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 04 Dec 2010 14:14:50 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[TV Bite]]></category>
		<category><![CDATA[musical]]></category>
		<category><![CDATA[tv]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=639</guid>
		<description><![CDATA[อาจจะช้าไปหน่อยจะเขียนถึงซีรี่ย์เยี่ยม ๆ เรื่องนี้ เพราะตอนที่เขียนอยู่ Season 2 ของ Glee ก็ออกฉายที่อเมริกาแล้ว แต่ผู้เขียนเพิ่งจะได้มีโอกาสได้ดูกับเขาหลังจากต้องไปเหมาแผ่นล็อตใหญ่ชนิดดูรวดเดียว 22 ตอนแบบบ้าพลังก่อนจะพบว่าตัวเองตกหลุมรักให้กับละครทีวีเรื่องนี้อย่างทั้งหัวใจ เพราะมันครบเครื่อง อัศจรรย์ และสนุกเป็นบ้าอย่างใครเลยละคุณ!!! Glee เป็นเรื่องราวของชมรมนักร้องประสานเสียง (Glee Club) ของโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งที่อยู่ในภาวะตกต่ำสุดขีดประเภทสมาชิกชมรมยังไม่มีเลยด้วยซ้ำ จนพระเอก (มั้ง) ของเรา วิล ชูสเตอร์ ซึ่งเคยเป็นอดีตสมาชิกสมัยยังเรียนมัธยม อาสาเข้ามารับหน้าที่ครูที่ปรึกษาและกอบกู้เพื่อสร้าง Glee Club ขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับภาระมากมาย ตั้งแต่การหาสมาชิกใหม่ รบกับศึกเกาเหลาระหว่างครูด้วยกัน แถมด้วยข้อแม้ว่าหาก Glee Club ไม่สามารถชนะระดับภูมิภาคได้ก็ต้องปิดตัวลง แต่ก็ยังโชคดีที่ในโรงเรียนยังสามารถหาสมาชิก (อันแปลกประหลาด) มารวมกันได้ ตั้งแต่หนุ่มพิการนั่งรถเข็น ...]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2010/12/glee/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>น้ำใสใจจริง เดอะมิวสิคคัล: ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในความทรงจำ</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2010/08/nsjj-musical/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2010/08/nsjj-musical/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 21 Aug 2010 02:00:55 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Theater Bite]]></category>
		<category><![CDATA[musical]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=427</guid>
		<description><![CDATA[เคยมีคนบ่นกับผมทำนองว่าทำไมละครที่ผมชื่นชอบบอกว่าเป็นละครที่ดีนั้นมักเป็นละครที่ดูเครียด เนื้อหาหนัก ๆ ไม่ก็เป็นแบบนอกกระแส ไม่มีละครเบาสมอง ดูแล้วผ่อนคลายบ้างเลยหรือ ซึ่งผมมักตอบไปว่าละครที่ดีไม่ใช่ว่าต้องมีเนื้อหาตีแผ่มนุษย์อะไรให้สลับซับซ้อนตลอดเวลาหรอกนะ ละครที่มีเนื้อหาง่าย ๆ สนุกเพลิดเพลิน ก็สามารถทำให้สนุกและทำให้ผู้ชมอิ่มอกอิ่มใจได้เหมือนกัน ไม่ต่างจากหนัง Feel Good ชั้นเยี่ยมหลาย ๆ เรื่อง เพียงแต่เราอาจจะไม่ค่อยเจอละครเวทีแบบนั้นบ่อย ๆ นัก เพราะแม้การทำละครเวทีดราม่าหนัก ๆ ว่ายากแล้ว แต่การทำละครให้สนุกและมีชีวิตชีวาตลอดโดยไม่ใช้วิธีที่ไร้รสนิยมในบทหรือการแสดงนั้นยากกว่ามากนัก และละครเวทีเพลงเรื่องล่าสุดจาก DreamBox “น้ำใสใจจริง เดอะมิวสิคคัล” ก็กลายเป็นหนึ่งในตัวอย่างที่ผมคงยกเอาพูดถึงและแบ่งปันให้เพื่อน ๆ ถึงตัวอย่างที่ดีของละครเพลงที่ทั้งสนุก อิ่มเอิ่บ แต่ยังคงสามารถถ่ายทอดเรื่องราวและเก็บรายละเอียด รวมทั้งการตีความที่คงไว้ซึ่งแก่นคุณค่าของบทประพันธ์ดั้งเดิมได้อย่างครบถ้วนและงดงาม เรื่องราวของ “น้ำใสใจจริง เดอะมิวสิคคัล” ซึ่งดัดแปลงจากบทประพันธ์อันลือชื่อของว. วินิจฉัยกุล ว่าด้วยเรื่องของหนุ่มสาวที่สอบติดมหาวิทยาลัยใหม่ในต่างจังหวัดซึ่งพวกเขาได้ใช้ชีวิตร่วมกัน ...]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2010/08/nsjj-musical/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>รักสยามสถานี: ความรัก เพลง และสันดาน</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2010/07/love_siam_station/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2010/07/love_siam_station/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 11 Jul 2010 07:58:39 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bite]]></category>
		<category><![CDATA[Theater Bite]]></category>
		<category><![CDATA[comedy]]></category>
		<category><![CDATA[love]]></category>
		<category><![CDATA[musical]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=326</guid>
		<description><![CDATA[ผมมักพูดกับคนหลายคนว่าละครเวทีที่ดีไม่ต้องเอาเรื่องราวใหญ่โตมากมายมาทำให้ดูตูมตามกันหรอก แค่เอาเรื่องง่าย ๆ แล้วลงลึกไปกับมันก็เพียงพอแล้ว ซึ่งเหมือน รักสยามสถานี ละครเวทีเรื่องล่าสุดจากกลุ่มละครเสาสูง ก็เอาเรื่องราวง่าย ๆ ที่ลอยผ่านเราไปอยู่ทุกวี่ทุกวันมานำเสนอ แถมขยายด้วยการทำเป็นละครเพลงมิวสิคคัลด้วยรูปแบบเก๋ไก๋ชนิดไม่อายละครวิกใหญ่ ๆ กันเลยทีเดียว เรื่องราวของ รักสยามสถานี เริ่มเมื่อ ทุย ชายหนุ่ม (ปลาย ๆ) ได้เจอะเจอกับ หวาน สาวสวยวัยรุ่น แล้วก็พบว่ารักเธอเข้าเต็มอก แต่ด้วยบุคลิกและนิสัยของเขานั้นดูท่าทางจะไม่เอาอ่าวด้านการจีบหญิงเพื่อให้ประสบความสำเร็จในรักเอาเสียเลย เขาเลยสร้างตัวตนอีกคนหนึ่งขึ้นมาภายใต้ชื่อว่า &#8220;กูรู&#8221; ซึ่งจะเป็นคนสอนและไกด์เขาว่าการจีบหญิงให้สำเร็จพร้อม ๆ กับสนุกในความสัมพันธ์หญิง-ชายซึ่งอ้างด้วยคำว่า &#8220;รัก&#8221; นั้นคืออะไร ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไป ทุยก็ได้กลายเป็นแฟนหวานจริง ๆ จากความสามารถของกูรูที่คอยสร้างคะแนนจากพฤติกรรมของชายแบบที่เห็นกันในคู่มือสอนจีบหญิงนั่นแหละ แต่ผลข้างเคียงที่ตามมาคือตัวตนของทุยที่ค่อย ๆ เปลี่ยนไป จากชายที่ดูสุภาพ ใสซื่อ ...]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2010/07/love_siam_station/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>NINE ~ ของออกเยอะ แต่ออกมาเฉื่อยซะงั้น</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2010/06/nine/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2010/06/nine/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 18 Jun 2010 03:50:08 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bite]]></category>
		<category><![CDATA[Film Bite]]></category>
		<category><![CDATA[drama]]></category>
		<category><![CDATA[musical]]></category>
		<category><![CDATA[romance]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=249</guid>
		<description><![CDATA[ไม่แน่ใจว่าเพราะ Rob Marshall ทำ Chicago ไว้ดีมากเกินไปหรือไม่ เลยทำให้งาน Musical ชิ้นต่อมาของเขากลายเป็นที่คาดหวังค่อนข้างสูง และเมื่อเขาประกาศสร้าง NINE ซึ่งดัดแปลงจากละครบรอดเวย์เช่นเดิม กระแสน่าสนใจก็ยิ่งทวีคูณ แถมที่หนักสุด ๆ ก็เมื่อการประกาศว่าบรรดานักแสดงที่มาร่วมในหนังเรื่องนี้เข้าขั้นระดับ &#8220;เทพ&#8221; กันทั้งนั้นเลย ไม่ว่าจะเป็น Daniel Day Lewis, Marion Cotillard, Penelope Cruz, Sophia Loren, Nicole Kidman, Judi Dench, Kate Hudson, Fergie แต่ไอ้การที่ขนนักแสดงเทพ ๆ มากองรวมกันเนี่ยก็ดันแปลกที่มันไม่ได้ช่วยให้ NINE ดูสนุกและน่าสนใจเหมือนเช่นที่ ...]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2010/06/nine/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

