<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Bark n&#039; Bite &#187; อิน-จัน</title>
	<atom:link href="http://www.barkandbite.net/tag/%e0%b8%ad%e0%b8%b4%e0%b8%99-%e0%b8%88%e0%b8%b1%e0%b8%99/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.barkandbite.net</link>
	<description>วิจารณ์ไปเรื่อย</description>
	<lastBuildDate>Sun, 29 Aug 2010 17:22:54 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.0.1</generator>
		<item>
		<title>อิน-จัน เดอะมิวสิคคัล</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2010/01/%e0%b8%ad%e0%b8%b4%e0%b8%99-%e0%b8%88%e0%b8%b1%e0%b8%99-%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%ad%e0%b8%b0%e0%b8%a1%e0%b8%b4%e0%b8%a7%e0%b8%aa%e0%b8%b4%e0%b8%84%e0%b8%84%e0%b8%b1%e0%b8%a5/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2010/01/%e0%b8%ad%e0%b8%b4%e0%b8%99-%e0%b8%88%e0%b8%b1%e0%b8%99-%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%ad%e0%b8%b0%e0%b8%a1%e0%b8%b4%e0%b8%a7%e0%b8%aa%e0%b8%b4%e0%b8%84%e0%b8%84%e0%b8%b1%e0%b8%a5/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 23 Jan 2010 15:49:29 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Theater Bite]]></category>
		<category><![CDATA[musical]]></category>
		<category><![CDATA[university]]></category>
		<category><![CDATA[อิน-จัน]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=123</guid>
		<description><![CDATA[ละครเวทีนักศึกษาเป็นหนึ่งในสิ่งที่หลาย ๆ คนติดภาพและตีตราว่าละครเวทีเป็นแค่กิจกรรมของนักศึกษาเพียงเท่านั้น ไม่ใช่ศิลปะที่สามารถนำมาสู่วงการ “มืออาชีพ” ได้ และเอาเข้าจริงก็ไม่แปลกที่เราจะเห็นละครเวทีส่วนใหญ่ที่มีข่าวออกมาประชาสัมพันธ์ (ไม่นับละครเวทีวิกใหญ่ ๆ) ก็มักจะเป็นละครเวทีจากรั้วสถาบันต่าง ๆ ทั้งจากคณะที่เรียนและไม่ได้เรียนละครเวที และนั่นก็ทำให้หลาย ๆ ครั้งมาตราฐานของงานละครเวทีนักศึกษาก็แกว่งไปแกว่งมา ขึ้น ๆ ลง ๆ ตามเทรนด์การทำละครเวทีที่ผุดขึ้นยังกับดอกเห็ด หนึ่งในประเภทของละครที่นิสิตนักศึกษาหลาย ๆ ที่เลือกจะหยิบมาทำก็คือละครเพลงหรือที่มักเรียกว่ามิวสิคคัล ซึ่งอาจจะมาตามเทรนด์ของค่ายใหญ่ ๆ ที่ทำออกมาเป็นกระแสอยู่เนือง ๆ และก็คงไม่แปลกที่มันจะเป็นสิ่งที่ “ตลาด” คาดหวังกับละครเวทีปัจจุบันเช่นที่นักศึกษาแขนงวิชาธุกิจดนตรี มหาวิทยาลัยมหิดลค้นพบจากการศึกษาทางการตลาดก่อนตัดสินใจที่จะทำ “อิน-จัน เดอะมิวสิคคัล” เป็นโครงการภาคปฏิบัติ เอาล่ะ ไม่ว่ามันจะเป็นเพราะผลการวิจัย หรือกระแสอะไรก็ตาม สิ่งสำคัญที่ผู้เขียนมักกังวลเวลาไปชมละครเวทีของนักศึกษานั้นคือ “คุณภาพ” และ “ความเข้าใจ” ในสิ่งที่ตัวนักศึกษาเลือกที่จะสร้างสรรค์ออกมา ซึ่งหลาย ๆ ครั้งมันก็ค่อนข้างน่าผิดหวังและล้มเหลวเพราะสิ่งที่หลายกลุ่มนักศึกษาต้องการคือเสียงกรี๊ดและช่อดอกไม้จากเพื่อน ๆ แต่ไม่ได้ใส่ใจถึงคุณค่าในศิลปะที่ตัวเองใช้เป็นเครื่องมือ แต่สำหรับ “อิน-จัน เดอะมิวสิคคัล” ก็สร้างความแปลกใจให้กับผู้เขียนได้เหมือนกัน เมื่อนักศึกษาที่ไม่ได้เรียนตรงด้านศิลปะการแสดงหรือศาสตร์ละครเวที กลับสร้างงานดี ๆ ที่มีมาตราฐานค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกันในระดับอุดมศึกษาด้วยกัน [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2010/01/%e0%b8%ad%e0%b8%b4%e0%b8%99-%e0%b8%88%e0%b8%b1%e0%b8%99-%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%ad%e0%b8%b0%e0%b8%a1%e0%b8%b4%e0%b8%a7%e0%b8%aa%e0%b8%b4%e0%b8%84%e0%b8%84%e0%b8%b1%e0%b8%a5/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
