Moneyball: ชนะด้วยสมองและความเชื่อ (B+)
กีฬาเบสบอลเป็นกีฬาที่ค่อนข้างไกลตัวสำหรับคนไทยอยู่ไม่น้อย เพราะเราก็แทบจะไม่เคยพบการเล่นกันจริงจังในสังคมไทยนัก ผิดกับกีฬาอย่างบาสเกตบอลหรือฟุตบอลที่น่าจะเป็นกีฬายอดฮิตสำหรับวัยรุ่นจนถึงบางคนที่เอาดีเป็นอาชีพไปแล้ว แต่กลับกันในสหรัฐอเมริกา เบสบอลเป็นหนึ่งในกีฬาประจำชาติที่มีเสน่ห์ดึงดูดคนมากมายให้ติดตามและเฝ้าดูการแข่งขันที่มีคนขว้างลูกบอลโดยมีอีกคนเหวี่ยงไม้หวังจะหวดลูกนั้นให้ลอยไปไกล และนั่นก็เป็นจุดกำเหนิดเรื่องราวต่างๆ มากมายที่ชาวอเมริกันคลั่งไคล้กันนัก Moneyball เป็นหนึ่งในหนังดราม่าที่จับช่วงเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ของกีฬานี้ นั่นคือการชนะติดต่อกัน 20 นัดของทีม Oakland Athletics ทีมซึ่งเริ่มฤดูกาลด้วยการแพ้รุ่ย 11 นัดรวดจนดูไม่มีทางกู่กลับมาได้ แต่พวกเขาก็พุ่งกลับมาสร้างสถิติชนะติดต่อกันสูงที่สุดในประวัติศาสตร์ลีกเบสบอลอาชีพได้เสียอย่างนั้น หลายคนฟังถึงตรงนี้อาจจะคิดว่านี่คือหนังที่จะพูดถึงพลังใจของทีมที่สามัคคีกันกลับมาเป็น Winner ตามสูตรหนังกีฬาดราม่า ซึ่งถ้าคุณคิดอย่างนั้นก็ขอบอกได้เลยว่าคุณคิดผิด เพราะแทนที่หนังจะพูดถึงการแข่งขันในตัวนักกีฬานั้น แท้จริงแล้วหนังโฟกัสในเรื่องการบริหาร การจัดการ และสถิติศาสตร์ต่างหาก!!! Billy Beane (Brad Pitt) เป็นผู้จัดการทั่วไปของทีมเบสบอลระดับล่างที่ยากจะเทียบชั้นกับทีมเบสบอลทุนหนาในลีกด้วยกัน เขาพยายามหาทางดันทีมตัวเองสู้กับทีมใหญ่ๆ แต่ก็ดูไม่มีความหวังเท่าไรนักเพราะดาราดังๆ ที่ปั้นมาแทบตายก็โดนดึงตัวด้วยเม็ดเงินมหาศาลไปเสียหมด จนกระทั่งวันหนึ่งเขาได้พบกับ Peter Brand หนุ่มเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัย Yale ที่ทำให้เขาพบกับอีกโลกหนึ่งของเบสบอลที่มองผ่านการคำนวนด้วยสูตรต่างๆ …
Theater Bite
เงามัจจุราช: ชำเลืองมองความตาย (B-)
ความตายเป็นสิ่งที่ใครๆ ก็ไม่อยากจะเผชิญหน้า แต่เมืื่อวันที่เราต้องพบกับมันจริงๆ แล้วนั้น เราจะทำตัวอย่างไรกัน จะปั้นหน้าแบบไหน และจะรู้สึกแบบใด นั่นอาจจะเป็นที่เรา ซึ่งเป็น
สี่แผ่นดินเดอะมิวสิคคัล: รักสถาบันเสียดายคุณเปรม (C)
การดัดแปลงวรรณกรรมนิยายมาเป็นสื่ออื่นอย่างภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ และละครเวทีนั้น ย่อมมาพร้อมกับความท้าทายในการตีความ และดัดแปลงบทประพันธ์ให้สามารถอยู่ภายใต้ข้อจำกัดของแต่ละสื่อโดยที่ยังสามารถสื่อ “สาร” ของบทประพันธ์ออกมาได้โดยครบถ้วน หรือหากไม่แล้ว ก็ต้องแสดงมุมมองหรือการตีความใหม่จากผู้กำกับที่น่าสนใจให้ออกมาน่าเชื่อถือและเป็นที่ประทับใจแก่ผู้ชมได้ อย่างไรก็ตาม
A Love Song: ร่างกายที่เต้นไป (B)
เวลาที่เราได้ชมงานประเภท "ร่วมสมัย" นั้น ก็มักมาพร้อมกับความท้าทายในประสบการณ์เพื่อการตีความและขบคิดด้วยสมองของเราอยู่เสมอๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานที่ฉีกขนบเดิมๆ และไม่ได้มีองค์ประกอบอย่างบทสนทนาเหมือนกับละครเวทีแบบเดิมๆ อย่างในกรณีของ Physical Theatre
คาฟคาและผม กับความขื่นขมในประเทศประชาธิปไตยนิยมที่สังคมใกล้ล่มสลาย (B+)
สำหรับหลายๆ คนแล้ว ละครเวทีหรือภาพยนตร์อาจจะเป็นแค่การเสพศิลปะเพียงเพื่อหวังความบันเทิงเท่านั้น แต่สำหรับศิลปินหรือผู้ชมบางกลุ่มแล้ว ละคนเวทีกลับกลายเป็นขุมคลังและสื่อสำคัญในการช่วยขับเคลื่อนพลังทางปัญญาของทั้งผู้สร้างงานและผู้ที่ได้ชมด้วย เราจึงมักเห็นละครเวทีหลายๆ เรื่องทำการวิพากษ์์ วิจารณ์ หรือวิเคราะห์ภาวะทางสังคม
You’re a good man, Charlie Brown – ก้าวแรกของเด็กน้อย (B-)
ในขณะที่ประเทศไทยเริ่มมีการเคลื่อนไหวของวงการละครเวที โดยเฉพาะกับละครประเภท Musical หรือละครเพลงซึ่งเริ่มมีโปรดักชั่นออกมามากขึ้นและถี่ขึ้นเรื่อยๆ เราก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเรามีสถาบันการศึกษาที่จะผลิตบุคลากรรุ่นใหม่ขึ้นมาเป็นฟันเฟืองของวงการนี้มากน้อยแค่ไหน สาขาการแสดงละครเพลง (Music Theatre) ของวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดลน่าจะเป็นแห่งแรกในประเทศไทยที่มีความชัดเจนเรื่องการฝึกทักษะผู้เรียนเพื่อเป็นนักแสดงในละครเพลงที่ต้องอาศัยความสามารถทั้งร้อง
Damage Joy: หัวเราะร่าน้ำตาริน (B+)
เราจะทนนั่งดูความโหดร้ายที่กระทำต่อคนอื่นต่อหน้าเราได้ขนาดไหน? นั่นอาจจะเป็นหนึ่งในประเด็นหลักที่ผู้ชมจะตักตวงได้จากประสบการณ์การชม Damage Joy ของนานา เดกินส์ เพราะการแสดงจะนำพาให้เราเป็นหนึ่งในพยานของเหตุการณ์บ้าๆ บอๆ ซึ่งผสมไประหว่างความเจ็บปวดแสนสาหัสกับรอยยิ้มที่ฉาบไว้ให้ดูเหมือนเป็นเรื่องตลกขบขัน ตัวละครสี่ตัวเดินเข้ามาในโรงละครพร้อมกับเสื้อผ้าสีสันฉูดฉาดและลีลาสนุกสนานไม่ต่างจากตัวตลกในคณะละครสัตว์หรือเด็กๆ
F_CK ทอง: ยึดถือไว้ทำไม? (B)
ในสูจิบัตรของ B-Floor มีการพูดถึง F_CK ทอง ของดุจดาว วัฒนปกรณ์ บุญใหญ่ ไว้ว่าเป็นการตั้งคำถามว่าทำไมเราต้องมีศาสนา
Four is.. : โลกที่เห็นต่างออกไป (B)
หนึ่งในเสน่ห์สำคัญอย่างหนึ่งของละครร่วมสมัยคือการเปิดพื้นที่ให้กับความคิดของศิลปินในการแสดงออกอย่างหลากหลายเช่นเดียวกับพื้นที่ทางความคิดของผู้ชมที่สามารถตีความหรือรับรู้มุมมองต่างๆ ได้แตกต่างกันไป ซึ่งนั่นอาจจะเป็นหนึ่งความสนุกที่หลายๆ คนชื่นชอบในการชมละครร่วมสมัยเลยก็ว่าได้ Four is ของกฤษณะ พันธุ์เพ็งก็น่าจะเป็นหนึ่งในงานที่อาศัยเสน่ห์ดังกล่าวมาใช้ขับเคลื่อนและสร้างงานอันมีเอกลักษณ์ของตัวเอง พร้อมกับสามารถนำเสนอความคิดที่หลากหลายและมุมมองที่ต่างออกไปได้อย่างน่าสนใจ ฉากทั้ง 10
ตงฟางปู๋ป้าย หมื่นปีมีข้าคนเดียว: เพลงกระบี่ยังไม่เร้าใจ (C+)
เวลาใครพูดถึง “กระบี่เย้ยยุทธจักร” หรือที่คนไทยมักคุ้นกับชื่อ “เดชคัมภีร์เทวดา” นั้น ตัวละครที่คนมักจะนึกถึงคนแรกๆ หาใช่เพียงเล่งฮู้ชงซึ่งเป็นตัวละครเอก แต่รวมไปถึงตงฟางปู๋ป้าย หนึ่งในตัวละครยอดยุทธไร้เทียมทานที่มีลักษณะพิเศษอันเกิดจากการฝึกคัมภีร์ทานตะวันจนต้องเปลี่ยนเพศตัวเองให้อยู่ระหว่างครึ่งชายและครึ่งหญิง
FAME the Musical: ถึงวันที่เด็กๆ จะร้อง เล่น เต้น ดัง (B+)
เคยมีคนหลายคนพูดกับผู้เขียนอยู่บ่อยๆ ว่าคนที่จะเรียนศิลปะการแสดงมักมีความ “แปลก” ต่างจากคนอื่น หรือไม่ก็ทำนองว่าถ้าไม่ “มีของ” ก็คงต้องเหนื่อยเอาเสียหน่อยหากจะอยากประสบความสำเร็จ เพราะระหว่างทางการเรียนศิลปะการแสดง ไม่ว่าจะเป็นละคร
เส้นด้ายในความมืด: อำนาจ ความกลัว และความจริง (B)
เรื่องเล่าของเธเซอุส (Thesus - ทีเซียส เทเซอัส ฯลฯ) และการต่อสู่ของเขากับมิโนทอร์เป็นหนึ่งในตำนานกรีกที่หลายคนคุ้นๆ อยู่บ้าง เริ่มจากโอรสกษัตริย์เมืองเอเธนส์ยอมเข้ามาเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้ที่จะถูกสังเวยในเขาวงกต
พัทยา: สืบสวนและเล่าเรื่องแบบไร้ทิศทาง (C)
การทำละครเรื่องหนึ่งมักเกิดขึ้นจากจุดประสงค์ที่อยากเล่าอะไรบางอย่างจากผู้สร้าง ก่อนจะค่อยๆ พัฒนาต่อยอดให้กลายเป็นเรื่องราวด้วยกลวิธีต่างๆ และสุดท้ายออกมาเป็นละครสักเรื่อง หลายๆ เรื่องก็ประสบความสำเร็จกับการสร้างเรื่องให้ผู้ชมได้เข้าใจและรู้สึกถึงสิ่งที่ผู้เขียน/ละครอยากจะบอกอย่างชัดเจน ลึกซึ้ง แต่ในขณะเดียวกันหลายๆ เรื่องก็ออกทะเลและหลุดประเด็นไปด้วยเหตุผลต่างๆ
Film Bite
Moneyball: ชนะด้วยสมองและความเชื่อ (B+)
กีฬาเบสบอลเป็นกีฬาที่ค่อนข้างไกลตัวสำหรับคนไทยอยู่ไม่น้อย เพราะเราก็แทบจะไม่เคยพบการเล่นกันจริงจังในสังคมไทยนัก ผิดกับกีฬาอย่างบาสเกตบอลหรือฟุตบอลที่น่าจะเป็นกีฬายอดฮิตสำหรับวัยรุ่นจนถึงบางคนที่เอาดีเป็นอาชีพไปแล้ว แต่กลับกันในสหรัฐอเมริกา เบสบอลเป็นหนึ่งในกีฬาประจำชาติที่มีเสน่ห์ดึงดูดคนมากมายให้ติดตามและเฝ้าดูการแข่งขันที่มีคนขว้างลูกบอลโดยมีอีกคนเหวี่ยงไม้หวังจะหวดลูกนั้นให้ลอยไปไกล และนั่นก็เป็นจุดกำเหนิดเรื่องราวต่างๆ มากมายที่ชาวอเมริกันคลั่งไคล้กันนัก Moneyball เป็นหนึ่งในหนังดราม่าที่จับช่วงเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ของกีฬานี้ นั่นคือการชนะติดต่อกัน
Warrior: แลกหมัดไปเพื่ออะไร (B+)
ในบรรดาหนังต่อสู้บนสังเวียนนั้น เหตุผลการต่อสู้ของแต่ละตัวละครที่ก้าวขึ้นเวทีย่อมแตกต่างกันออกไป และหลายๆ ครั้งที่เหตุผลเหล่านั้นสำคัญเสียยิ่งกว่าผลแพ้ชนะที่จะเกิดขึ้นในตอนท้ายของเรื่อง จึงกลายเป็นโจทย์สำคัญๆ ของคนทำหนังต่อสู้ที่จะกลายเป็นหนังดราม่า ว่าจะทำอย่างไรให้ผู้ชมได้ลิ้มรสการต่อสู้ที่ตื่นเต้น พร้อมกับชีวิตของผู้ขึ้นต่อสู้ที่เข้มข้น Warrior ของ
My Week with Marilyn: เป็นคนดังมันไม่ง่ายนักหรอกนะ (B+)
ชื่อของ Marilyn Monroe ย่อมเป็นที่รู้จักกันอย่างดีเหมือนที่ Laurence Olivier กล่าวเมื่อเธออยู่หน้านักข่าวในอังกฤษว่า “ผมขอแนะนำผู้หญิงที่ซึ่งอาจจะไม่ต้องการการแนะนำเลยก็ได้” Marilyn Monroe กลายเป็นดาราดังแบบขีดสุดก่อนจะกลายเป็น
The Girl with the Dragon Tattoo: ผู้หญิงมันร้ายเพราะผู้ชายมันเลว (B+)
ถ้าพูดถึงหนังสืบสวนสอบสวน ก็มีมากมายหลายสไตล์รวมทั้งวิธีในการนำเสนอเรื่องราวที่ต่างกันออกไป สำหรับ The Girl with the Dragon Tattoo
Midnight in Paris: เที่ยงคืนแล้วเจอกัน (B+)
ปารีสเป็นมหานครที่หลายคนรู้จักกันดีว่าเต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์ที่น่าหลงใหลของศิลปะวัฒนธรรมอันเฟื่องฟู ทุกวันนี้ผู้คนมากมายก็ยังคงต้องมนต์ดังกล่าวและเดินทางไปปารีสอยู่เรื่อยๆ แต่คงไม่มีใครที่จะได้พบมนต์สเน่ห์และประสบการณ์อันน่ามหัศจรรย์แบบเดียวกับที่ Gil ได้พบใน Midnight in Paris เป็นแน่ Gil
Real Steel: กำปั้นเหล็กนี้เพื่อเรา (B)
ถ้าเราพอจะเข้าใจกันดีว่าหนังมวยไม่จำเป็นต้องเป็นหนังแอ็คชั่นที่ว่าด้วยผลแพ้ชนะของการต่อยมวยเสมอไปเช่นหนังดราม่าอย่าง Rocky หรือ Cinderella Man แน่นอนว่า Real Steel ที่มีหน้าหนังของศึกกำปั้นหุ่นเหล็กที่มาซัดกันโครมครามบนเวทีผ้าใบนั้น
Happy Feet 2: แพนกวินเต้นเปลี่ยนโลก (B+)
การสร้าง Animation สักเรื่องหรือที่ผู้ใหญ่หลายๆ คนมักเรียกว่าการ์ตูนนั้น อาจจะไม่ใช่เรื่องยากเท่าใดนัก แต่สิ่งที่ดูจะยากคือการทำให้การ์ตูนนั้นสามารถทำให้คนดูสนุกไปพร้อมๆ กับแฝงความคิดที่ลึกซึ้งไปได้พร้อมๆ กัน ถ้าเทียบทางฝั่งตะวันออกแล้ว
ฝนตกขึ้นฟ้า: โลกแห่งบาป (B)
เวลาเราพูดถึงชื่อเป็นเอก รัตนเรืองแล้ว เรามักนึกถึงหนังอาร์ตประเภทละเอียดอ่อน หรือไม่ก็หลอนสะพรึงตามสไตล์ความ “ติสต์” ที่หลายๆ คนบอกว่าเป็นลายเซ็นต์ของเขา แต่เราก็อดคิดไม่ได้เหมือนกันว่าเมื่อเขามาจับ “ฝนตกขึ้นฟ้า”
Tower Heist: เฮฮาปล้นตึกระฟ้า (B-)
สูตรหนังสไตล์พระเอกต้องมารับบทผู้ร้ายเป็นโจรวางแผนภารกิจปล้นก็มีมาก่อนหน้านี้หลายเรื่อง กุญแจสำคัญที่จะทำให้หนังสนุกได้คือกลเม็ดในการบุกเข้าโจรกรรม แผนซ้อนแผน เหตุการณ์เฉพาะหน้าที่คาดไม่ถึง และเสน่ห์ของเหล่าทีมร่วมขบวนการอันเป็นตัวเอกของเรื่อง Tower Heist เองก็พยายามเดินตามสูตรดังกล่าวโดยมีการสร้างแนวทางของตัวเองที่น่าสนใจด้วยการผสมความตลกเป็นตัวชูโรงจากนักแสดงหลักโดยยังคงไม่ทอดทิ้งหรือออกทะเลจนเสียการเสียงาน ซึ่งนั่นก็ทำให้มันกลายเป็นหนังตลกที่เพลิดเพลินอยู่ไม่น้อยหากไม่ติดว่าหลายๆ อย่างของหนังเองก็ยังมีจุดบอดอยู่เช่นกัน เหล่าพนักงานของ The
The Phantom of the Opera 25th Anniversary (B)
ปรกติแล้ว การดูละครเวทีนั้นมักมีข้อจำกัดที่จะต้องดูที่โรงละครในลักษณะ "สด" เป็นสำคัญเพื่อให้ได้อรรถรสอย่างสมบูรณ์ที่สุดตามลักษณะของศิลปะ การถ่ายทอดหรือบันทึกเป็น DVD จึงมักเป็นสิ่งที่ไม่ค่อยปรากฏขึ้นบ่อยครั้งนักแม้แต่กับละครเวทีดังๆ ระดับโลกก็ตาม ซึ่งนั่นทำให้การดูละครเวทีถูกจัดอยู่ในศิลปะที่ค่อยมีความยุ่งยากในการเสพศิลป์อยู่ไม่ใช่น้อย The
50/50: รับมือกับความตาย (B+)
ความตายเป็นเรื่องใกล้ตัวและหลายๆ คนเองก็ไม่อยากจะเผชิญหน้าแม้เราจะรู้ว่าในท้ายที่สุดแล้ว เราก็จะต้องพบกับความตายจากสาเหตุต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นอุบัติเหตุ โรคร้าย หรือตามอายุขัย ซึ่งเมื่อปลายทางมันเหมือนกันแล้ว เราก็อดคิดไม่ได้ว่าระหว่างทางนั้นแต่ละคนจะเลือกอย่างไรเมื่อรู้ว่าปลายทางที่ว่านั้นใกล้ตัวเข้ามา และ
วัยรุ่นพันล้าน: จะรวยต้องอดทน (B-)
ความอุตสาหะและความพยายามอย่างไม่ย่อท้อคือกุญแจสำคัญของการประสบความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจซึ่งถูกพิสูจน์มานักต่อนัก “วัยรุ่นพันล้าน” ฝีมือการกำกับของ ย้ง ทรงยศ สุขมากอนันต์ ซึ่งดัดแปลงมาจากชีวิตจริงของอิทธิพันธ์ กุลพงษ์วณิชย์ เจ้าของกิจการขนมสาหร่ายยี่ห้อดัง “เถ้าแก่น้อย”




























Recent Comments