All posts in Bite

สองเงาในเกาหลี: สัญจรแบบโรแมนติก

สองเงาในเกาหลีคือผลงานของทรงกลด บางยี่ขันที่กลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับภาพยนต์ “กวน มึน โฮ” ซึ่งฮิตถล่มทลายทะลุ 100 ล้านไปเรียบร้อยแล้ว แต่วันนี้ผมไม่ได้คิดจะมาวิจารณ์หนังกวน มึน โฮ หรือจะมานั่งอธิบายว่าหนังทำต่างจากหนังสืออย่างไร (และมากแค่ไหน) หรอกนะ ผมแค่อยากจะมาบอกว่าทำไมหนังสือเล่มนี้ถึงทำให้ผู้รู้สึกวางไม่ลงตลอดการเดินทางพักผ่อนของผม จนทำให้ส่วนหนึ่งของการพักผ่อนที่วางแผนไว้ต้องกลายเป็นการอ่านหนังสือเล่มนี้ให้จบไปเสียนี่ สองเงาในเกาหลีเล่าถึงการเดินทางของ “ก้อง” (ซึ่งก็คือชื่อคนเขียนนั่นเอง แต่จะเป็นคนเดียวกันหรือไม่นั้น ผมก็ไม่สามารถบอกได้เหมือนกัน) ที่เดินทางไปเกาหลีเพื่อท่องเที่ยวตามหนังสือไกด์บุ๊คประเภท Lonely Planet เพื่อจะสัมผัสประสบการณ์ต่าง ๆ ซึ่งระหว่างทางนั้นเขาก็ได้พบกับ “พิณ” หญิงสาวชาวไทยอีกคนที่อยู่เกสต์เฮ้าส์เดียวกัน และเริ่มที่จะเดินทางไปด้วยกันเพื่อผจญภัยในเกาหลี บางคนบอกผมว่านี่คือหนังสือนำเที่ยวเกาหลี แต่โดยส่วนตัว ผมไม่คิดว่านี่คือหนังสือนำเที่ยวแม้ว่ามันจะมีการเล่าและบรรยายสถานที่ต่าง ๆ ที่ก้องและพิณเดินทางไป และหากมันเป็นหนังสือนำเที่ยวในมุมมองของบางคน ผมก็ต้องบอกว่ามันเป็นหนังสือนำเที่ยวที่มากกว่าไปกว่าการบอกว่าที่เที่ยวในเกาหลีมีอะไร สิ่งสำคัญที่เราจะสนุกไปกับการเดินทางของก้อง คือการเรียนรู้ว่าก้องคิดอะไรกับสถานที่เหล่านี้ การผจญภัยของก้องในเกาหลีจึงกลายเป็นการผจญภัยของคนอ่านที่จะเรียนรู้ชีวิตของก้อง …

Continue Reading...

ฝันในความฝัน…วันที่รักสูญหาย : หมอกควันและความทรงจำ

คนญี่ปุ่นสองคนมาเจอกันในกรุงเทพเพื่อดูควันไฟที่ลอยจากเมรุเผาศพ การพบกันนั้นทำให้คนญี่ปุ่นทั้งสองคนได้คุยกันถึงเมืองไทยในอดีต ปัจจุบัน และเหตุการณ์หลาย ๆ อย่างที่เกิดขึ้นโดยพวกเขามีประสบการณ์ร่วม ซึ่งนั่นคือเรื่องราวของละครเวทีที่สร้างสรรค์โดยชาวญี่ปุ่น ที่พยายามเล่าเหตุการณ์ในเมืองไทย และวิพากษ์วิจารณ์มันชนิดที่คนไทยไม่กล้าที่จะวิจารณ์ ฝันในความฝัน..วันที่รักสูญหาย ค่อย ๆ พาผู้ชมสัมผัสไปกับเรื่องราวที่เหมือนหมอกควันซึ่งมีลักษณะที่ไม่ได้มีโครงสร้างที่ชัดเจน อาจจะดูล่องลอยและหยิบจับได้ไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย แต่บทละครจะค่อย ๆ เผยรายละเอียดและบรรยากาศสำคัญ ๆ ทีละนิด ๆ และปล่อยให้เราได้ "รู้สึก" ไปกับสารที่ผู้เขียนต้องการนำเสนอ ซึ่งนี่ก็ยังเป็นงานเขียนที่คงเอกลักษณ์ของ โชโกะ ทานิกาวา

พระเจ้าเซ็ง 2010: ยังเซ็งแบบยอดเยี่ยมไม่เปลี่ยนแปลง

ผมได้ดู “พระเจ้าเซ็ง” ของคณะละคร 8x8 ครั้งแรกเมื่อหกปีที่แล้วพร้อมกับความรู้สึกทึ่งในพลังของบทละครที่ท้าทายความคิดของผู้ชมอยู่ตลอดชั่วโมงครึ่งของการแสดง และเมื่อเวลาผ่านไปมาจนปัจจุบัน “พระเจ้าเซ็ง 2010” แม้สถานที่และปัจจัยต่าง ๆ จะไม่เหมือนเดิม แต่ความยอดเยี่ยมของละครที่พยายามสื่อสารกับคนดูนั้นยังเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน เรื่องราวของ “พระเจ้าเซ็ง” นั้นเป็นละครซ้้อนละคร ว่าด้วยคณะละครเล็ก ๆ คณะหนึ่งที่กำลังซักซ้อมละครเวทีที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับศาสนาและการก่อการร้าย แต่บังเอิญที่ “พระเจ้า” เกิดแวะมาดูการซ้อมจนถึงขั้นขอเข้ามามีส่วนร่วมในการซ้อมละคร ซึ่งทำให้พระเจ้าได้ค้นพบความจริงบางอย่างที่พระองค์อาจจะไม่ได้รับรู้มาก่อน (หรืออาจจะรู้แต่ไม่รู้จะจัดการกับมันอย่างไร?) โดยเฉพาะการอ้างนามของพระองค์เพื่อการกระทำต่าง ๆ

nsjjposter

น้ำใสใจจริง เดอะมิวสิคคัล: ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในความทรงจำ

เคยมีคนบ่นกับผมทำนองว่าทำไมละครที่ผมชื่นชอบบอกว่าเป็นละครที่ดีนั้นมักเป็นละครที่ดูเครียด เนื้อหาหนัก ๆ ไม่ก็เป็นแบบนอกกระแส ไม่มีละครเบาสมอง ดูแล้วผ่อนคลายบ้างเลยหรือ ซึ่งผมมักตอบไปว่าละครที่ดีไม่ใช่ว่าต้องมีเนื้อหาตีแผ่มนุษย์อะไรให้สลับซับซ้อนตลอดเวลาหรอกนะ ละครที่มีเนื้อหาง่าย ๆ สนุกเพลิดเพลิน ก็สามารถทำให้สนุกและทำให้ผู้ชมอิ่มอกอิ่มใจได้เหมือนกัน ไม่ต่างจากหนัง Feel Good ชั้นเยี่ยมหลาย ๆ เรื่อง เพียงแต่เราอาจจะไม่ค่อยเจอละครเวทีแบบนั้นบ่อย ๆ นัก เพราะแม้การทำละครเวทีดราม่าหนัก ๆ ว่ายากแล้ว

Toy Story 3: ความหลังในกล่องเก่า

ในบรรดาหนังไตรภาคที่สร้างแบบต่อ ๆ กันมาโดยไม่ได้วางแผนไว้ตั้งแต่แรกนั้น ผมมักพบกับความผิดหวังเสียส่วนใหญ่เพราะเหมือนมุกที่ใช้ในภาคหลัง ๆ นั้นกลายเป็นมุกที่หมดความครีเอทีฟไปเยอะ (ประมาณว่าปล่อยของไปหมดแล้วในภาคแรกและภาคสอง) แต่น่าแปลกมากเมื่อผมดู Toy Story 3 ผมกลับรู้สึกสนุกมาก ๆ ไม่ผิดกับครั้งที่ผมได้มีโอกาสดู Toy Story ครั้งแรกในโรงภาพยนต์ แถมเวลาที่ผ่านมาเนิ่นนานจากภาคแรกกลับทำให้ผมซึ้งและอินไปกับแก่นของภาคนี้มากขึ้นไปเสียอีก ซึ่งก็ไม่แปลกใจเลยว่าทำไม Rotten Tomatoes ถึงยกให้หนังเรื่องนี้มีคะแนนสูงมากถึง 99% เลยทีเดียว (และกลายเป็นหนังขวัญใจนักวิจารณ์ประจำปีไปเรียบร้อยแล้ว)

baaria_poster

BAARIA: มหากาพย์ชีวิตที่ยาวและเยอะ

Life is an epic คือหนึ่งในคำโปรยเก๋ ๆ ของ BAARIA หนังเรื่องล่าสุดจาก Giuseppe Tornatore ผู้ที่สร้างผลงานอันลือลั่นและประทับใจผู้ชมมาแล้วอย่าง Cinema Paradiso และ The Legend of 1900

มหาวิทย์ทะลาย: การทดลองที่ไม่เวิร์ค

ในบรรดาละครเวทีและการแสดงประเภทต่าง ๆ นั้น หนึ่งในประเภทที่น่าสนใจและแหวกแนวมากที่สุดคือการแสดงแบบ Experiment หรือละครเวทีแนวทดลอง ซึ่งจะมีลักษณะที่แตกต่างจากการแสดงทั่ว ๆ ไปในด้านวิธีการนำเสนอและรูปแบบซึ่งมักจะมีความแปลกใหม่และท้าทายประสบการณ์ของคนดูที่วิธีต่าง ๆ นานา ซึ่งหนึ่งในนั้นคือการ "เล่นกับคนดู" รวมถึงการให้คนดูมีส่วนร่วมกับการแสดงชนิดแบบเต็มที่จนบางทีกลายเป็นว่าคนดูคือส่วนหนึ่งของการแสดงแทนที่จะแค่นั่งชมเฉย ๆ มหาวิทย์ทะลาย (Universitoom) ฝีมือของปวิตร มหาสารินันท์ จากภาควิชาศิลปการละคร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก็เป็นหนึ่งในการแสดงแนวทดลองที่ไม่ค่อยได้เห็นในประเทศไทยเท่าไร มันทั้งท้าทายกฏเกณฑ์การชมการแสดงและมหรสพที่เราคุ้น

ฉุยฉาย: ตัวตนที่แปรเปลี่ยน

หลายคนมักปรามาสหรือตั้งกำแพงทางความคิดไว้แล้วว่าการแสดงการร่ายรำของไทยนั้นเชยและน่าเบื่อ ไม่สนุกและเร้าใจเหมือนกับความบันเทิงรูปแบบใหม่ ๆ ซึ่งก็คงเป็นความเป็นไปของโลกที่ยุคสมัยจะทำให้ของที่ล้ำค่าในอดีตกลายเป็นของเก่าคร่ำครึและถูกมองข้ามไปโดยไม่เหลียวแล

แต่ในที่กาลเวลาค่อย ๆ ผันเปลี่ยนไป ศิลปินหลายคนก็พยายามที่จะอนุรักษ์ให้ศิลปะเหล่านั้นไม่สูญหายไป และในขณะเดียวกัน ศิลปินบางคนก็ไม่เพียงแต่ที่จะสืบทอดศิลปะเหล่านั้นไว้ แต่ก็คงพัฒนาและสร้างสรรค์ "แนวทาง" ใหม่ ๆ ที่ให้ศิลปะนั้นมีชีวิตและทำหน้าที่จริง ๆ

SALT: สวยสังหารแบบเซอรไพรส์

หนังประเภทสายลับลอบสังหารประธานาธิบดีสหรัฐน่าจะเป็นหนึ่งในบรรดาพล็อตดาษ ๆ ที่หนังแอ็คชั่นมากมายหยิบสรรมาใช้ครั้งแล้วครั้งเล่า (จนเราเริ่มจะรู้สึกว่าการลอบสังหารปธน.ไม่ใช่เรื่องยาก และ FBI หรือ CIA ไม่ได้เก่งเอาเสียเลย) ทีนี้ก็น่าจะเป็นโจทย์ของคนเขียนบทและผู้กำกับที่ท้าทายไม่น้อยว่าจะเอาพล็อตนี้มาทำอย่างไรให้สนุกและคนดูเดาทางไม่ออก

SALT งานล่าสุดที่เอาพล็อตนี้มาใช้โดยชูจุดขายคือดารานำอย่าง Angelina Jolie ก็ดูเหมือนจะตีโจทย์นี้ออกได้ดี เพราะหนังแอคชั่นเรื่องนี้นอกจากจะดูเพลิน

Hot Summer Days: รักร้อน ๆ จนใจละลาย

ในวัยเด็กผมค่อนข้างมีความทรงจำกับหนังฮ่องกงมากเป็นพิเศษ คงเป็นเพราะช่วงที่อุตสาหกรรมหนังฮ่่องกงบูมพร้อมกับการเกิดของดาราชั้นแนวหน้าและหนังเจ๋ง ๆ แต่หลังจากนั้นก็ซบเซาอยู่พักใหญ่ ๆ ก่อนจะมาบูมอีกช่วงกระแสของ Infernal Affairs (แต่ก็เงียบอีกหลังจากนั้น) และในภาวะที่กระแสหนังเอเซียจากญี่ปุ่นและเกาหลีบูม หนังฮอลลีวู้ดครองโลก บางทีผมก็นั่งคิดว่าหนังฮ่องกงในความทรงจำของผไปอยู่ไหนกันแล้ว...

และเมื่อผมได้มีโอกาสดู HOT SUMMER DAYS ก็ทำให้ผมได้กลับไปอมยิ้มกับความทรงจำสมัยก่อนอย่างอิ่มเอิบ เพราะหนังฮ่องกงเรื่องนี้เต็มไปด้วยอรรถรสและเสน่ห์ของหนังฮ่องกง

Flu-O-Less-Sense: เชื้อโรคที่ทำลายสังคม

นี่อาจจะเป็นงาน Physical Theatre ของ B-Floor ที่ผมรู้สึกได้ถึง "พลัง" และ "สาร" ที่ต้องถ่ายทอดให้กับผู้ชมมากที่สุดเรื่องหนึ่งพร้อม ๆ กับรู้สึกเสียดายที่คนไทยจำนวนมากไม่มีโอกาสได้ดูเพราะในทีวีมีแต่ศิลปินดารามาร้องเพลงกับมิวสิควีดีโอเชย ๆ และเพลงตลาด ๆ ที่ไม่ได้ทำให้รู้สึกกระตุ้นลงไปในต่อมสำนึกอะไรเลยสักนิด!!!  ซึ่งใครจะรู้บ้างว่าในโรงละครเล็ก ๆ ตั้งอยู่ในซอยเล็ก

[Trailer] 借りぐらしのアリエッティ – The Borrower Arrietty

Animation จากหนึ่งในสตูดิโอที่ดังที่สุดในโลก Ghibli Studio ซึ่งเข้าฉายที่ญี่ปุ่นไปแล้วตั้งแต่วันที่ 17 กรกฏาคมที่ผ่านมา ส่วนแฟน ๆ

อรุณอัมรินทร์: กลิ่นอายละครไทยบนเวที

จากบทเรียนและความพยายามของนักศึกษากับผลงานวิทยานิพนธ์เมื่อปี 2552 และได้รับเสียงตอบรับอันดี ทำให้มาในปี 2553 นี้ทาง BU Theater Company ก็ได้นำละครเด็ด ๆ ที่การันตีคุณภาพเอามาจัดแสดง 3 เรื่องรวดภายใต้ชื่อ "The Repertoire 2010" ซึ่ง "อรุณอัมรินทร์" ละครแนวพีเรียด นำมาเป็นหัวขบวน

ชีวิตนี้สำคัญนัก เพื่อความสุขสวัสดิ์แห่งชีวิตเบื้องหน้า

พระนิพนธ์ของสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราชเล่มนี้นั้นอาจจะเป็นหนังสือที่พูดอธิบายเรื่องกฏแห่งกรรมได้อย่างเรียบง่าย ไม่ซ้บซ้อน แต่ลึกซึ้งมากที่สุดเล่มหนึ่ง โดยภาษาที่ใช้นั้นเป็นภาษาที่ง่ายต่องการทำความเข้าใจ และมีการ "ย่อย" ให้สารของธรรมที่ต้องการบอกต่อกับผู้อ่านนั้นอยู่ในสภาพที่ซึมเข้าสมองและจิตใจได้อย่างรวดเร็ว

เนื้อหาหลัก ๆ ของหนังสือ "ชีวิตนี้สำคัญนัก" นั้นว่าด้วยเรื่องความสำคัญของชีวิตนี้ที่เรามีโอกาสได้ประสบกับกรรมต่าง ๆ ตามวัฏจักรของกรรมที่ทับซ้อนมาจากอดีต ทั้งชาตินี้หรือชาติไหน ๆ และชี้ให้เห็นว่าชีวิตนี้สำคัญเพียงไรที่จะหลุดพ้นหรือบ่วงกรรมเหล่านี้ได้ (คำว่าหลุดพ้นนี้หมายถึง "หลุด" ไม่ใช่ "หนีพ้น") ซึ่งนี่น่่าจะเป็นส่วนหนึ่งที่ดีสำหรับคนที่อยากจะหันมามองว่าทุกข์และสุขที่เกิดขึ้นกับชีวิตนี้มีเหตุจากอะไร

Inception: ลึกลับ ซับซ้อน แต่เจ๋งสุด ๆ

หลายคนอาจจะไม่รู้ว่า Christopher Nolan คือผู้กำกับของ The Dark Knight ที่ฮิตถล่มทลาย และอีกหลายต่อหลายคนไม่รู้ว่า Christopher Nolan นั้นไม่ได้ดังจากหนัง Super Hero อย่าง Batman Begin แต่เขาดังตั้งแต่สมัยหนังอินดี้สุดแหวกและโดนใจคอหนังอย่าง Memento

Powered by Free Wordpress Themes