All posts in Film Bite

ในบรรดาหนังต่อสู้บนสังเวียนนั้น เหตุผลการต่อสู้ของแต่ละตัวละครที่ก้าวขึ้นเวทีย่อมแตกต่างกันออกไป และหลายๆ ครั้งที่เหตุผลเหล่านั้นสำคัญเสียยิ่งกว่าผลแพ้ชนะที่จะเกิดขึ้นในตอนท้ายของเรื่อง จึงกลายเป็นโจทย์สำคัญๆ ของคนทำหนังต่อสู้ที่จะกลายเป็นหนังดราม่า ว่าจะทำอย่างไรให้ผู้ชมได้ลิ้มรสการต่อสู้ที่ตื่นเต้น พร้อมกับชีวิตของผู้ขึ้นต่อสู้ที่เข้มข้น Warrior ของ Gavin O’Connor (Pride and Glory, Miracle) ดูจะเป็นงานค่อนข้างเซอร์ไพรส์กับการทำให้การอัดกันแบบดุเดือดบนสังเวียนกรงแปดเหลี่ยมพานำพาเราไปสู่การลงตัวที่สวยงามของดราม่าชั้นดีโดยพร้อมที่จะยกโทษให้กับความสมเหตุสมผลของหนังแบบบังเอิญๆ ได้ในทันทีที่หนังจบลง หนังเริ่มเรื่องเมื่อ Tommy (Tom Hardy) ลูกชายคนเล็กของครอบครัว Colon กลับมาบ้านหลังจากห่างหายไปหลายปีเพื่อพบพ่อของเขาที่เป็นอดีตเทรนเนอร์การต่อสู้ โดยช่วงเวลาที่เขาหายไปเป็นทหารนั้นเป็นปริศนาที่ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง Tommy กลับเข้าสู่โรงยิมและได้เข้าร่วมลงศึกแข่งขัน MMA (Mix

ชื่อของ Marilyn Monroe ย่อมเป็นที่รู้จักกันอย่างดีเหมือนที่ Laurence Olivier กล่าวเมื่อเธออยู่หน้านักข่าวในอังกฤษว่า “ผมขอแนะนำผู้หญิงที่ซึ่งอาจจะไม่ต้องการการแนะนำเลยก็ได้” Marilyn Monroe กลายเป็นดาราดังแบบขีดสุดก่อนจะกลายเป็น Sex Symbol สำหรับวงการบันเทิงโลกในยุคนั้นเลยก็ว่าได้ แต่ภายใต้ใบหน้าที่สวยหยาดเยิ้มและรอยยิ้มที่ตรึงใจคนมานักต่อนัก คงมีน้อยคนที่ได้รู้ว่าชีวิตส่วนตัวของเธอนั้น อาจจะไม่ได้สดใสและสวยงามเช่นเดียวกับที่ได้เห็นเธอผ่านแผ่นฟิลม์แต่อย่างใด My Week with Marilyn สร้างจากเรื่องจริงที่ถูกบันทึกไว้ในหนังสือ The Prince, The Showgirl and Me และ My Week

ถ้าพูดถึงหนังสืบสวนสอบสวน ก็มีมากมายหลายสไตล์รวมทั้งวิธีในการนำเสนอเรื่องราวที่ต่างกันออกไป สำหรับ The Girl with the Dragon Tattoo ซึ่งเป็นหนังที่สร้างจากนวนิยายสุดดังของ Stieg Larsson ก็เป็นเรื่องที่มีความรุนแรง กดดัน และข้นคลักไปด้วยความมืดหม่นจากทั้งคดีที่เรื่องกำลังพาผู้ชมเดินเข้าสู่เขาวงกตที่วกไปวนมา เช่นเดียวกับตัวละครที่เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดและมืดสนิทอย่าง Lisbeth Salander ซึ่งแม้ว่าองค์ประกอบต่างๆ จะชวนให้คิดแว่บแรกถึงบรรยากาศหดหู่เหลือทน แต่ท้ายที่สุดแล้ว The Girl with the Dragon Tatto ก็เป็นเรื่องชั้นเยี่ยมที่ทำให้คุณอึ้งและทึ่งได้ตั้งแต่ต้นจนจบ

ปารีสเป็นมหานครที่หลายคนรู้จักกันดีว่าเต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์ที่น่าหลงใหลของศิลปะวัฒนธรรมอันเฟื่องฟู ทุกวันนี้ผู้คนมากมายก็ยังคงต้องมนต์ดังกล่าวและเดินทางไปปารีสอยู่เรื่อยๆ แต่คงไม่มีใครที่จะได้พบมนต์สเน่ห์และประสบการณ์อันน่ามหัศจรรย์แบบเดียวกับที่ Gil ได้พบใน Midnight in Paris เป็นแน่ Gil ก็เป็นเหมือนนักท่องเที่ยวปรกติที่มาปารีสพร้อมกับคู่หมั้นและครอบครัวฝ่ายหญิง ด้วยการที่เป็นนักเขียนนวนิยาย Gil จึงค่อนข้างอินกับนครปารีสต่างจากคนรักและครอบครัวจนถูกมองว่าประหลาดแถมการได้เจอเพื่อนเก่าของคู่หมั้นเป็นหนุ่มเจ้าเสน่ห์แถมอวดภูมิด้วยแล้ว Gil จึงกลายเป็นเหมือนผู้ชายไม่เอาอ่าวและไม่เข้าพวกในสายตาคนรอบข้าง ท่ามกลางความเบื่อหน่าย Gil ออกเดินไปท้องถนนของกรุงปารีสในคืนหนึ่งและได้พบกับสิ่งมหัศจรรย์ตอนเที่ยงคืน เมื่อเขาได้ไปพบกับปารีสในยุค 1920 แถมเจอกับบุคคลสำคัญต่างๆ ที่คาดไม่ถึง และในทุกๆ คืน โลกมหัศจรรย์นี้ก็ยิ่งทำให้ Gil ได้ค้นพบประสบการณ์ที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาไปจากเดิม ด้วยคอนเซปต์และไอเดียอันน่าสนใจของเรื่องนั้น ทำให้

ถ้าเราพอจะเข้าใจกันดีว่าหนังมวยไม่จำเป็นต้องเป็นหนังแอ็คชั่นที่ว่าด้วยผลแพ้ชนะของการต่อยมวยเสมอไปเช่นหนังดราม่าอย่าง Rocky หรือ Cinderella Man แน่นอนว่า Real Steel ที่มีหน้าหนังของศึกกำปั้นหุ่นเหล็กที่มาซัดกันโครมครามบนเวทีผ้าใบนั้น ก็ไม่จำเป็นว่าหนังจะเป็นแอ็คชั่นที่ขายเรื่อง CG ของหุ่นยนต์และลุ้นกันแค่สุดท้ายหุ่นตัวไหนจะโดนน็อคลงไปกองแต่อย่างใด เพราะเอาเข้าจริงๆ แล้ว Real Steel คือหนังครอบครัวที่มีประเด็นดีๆ ในสายสัมพันธ์พ่อขี้แพ้กับลูกที่ต้องการเห็นฮีโร่ในคนที่เคยทอดทิ้งเขาไปนั่นแหละ ชาร์ลี เคนตั้น อดีตนักมวยที่ปัจจุบันตกกระป๋องหากินกับศึกกำปั้นของหุ่นยนต์ไปวันๆ พร้อมกับหนีเจ้าหนี้ที่ตามเช็คบิลเขา จนวันหนึ่งเขาได้รู้ว่าแฟนเก่าได้เสียชีวิตโดยทิ้งแม๊กซ์ ลูกชายวันสิบเอ็ดขวบไว้ซึ่งญาติอีกฝั่งต้องการจะรับเลี้ยง เขาจึงทำข้อตกลงแลกเปลี่ยนการดูแลแม๊กซ์เป็นช่วงระยะเวลาหนึ่งเพื่อแลกกับเงินที่จะนำไปลงทุนกับหุ่นตัวใหม่ และนั่นกลายเป็นจุดเริ่มต้นที่เขากับแม๊กซ์ต้องลงเรือลำเดียวกันแม้จะไม่ลงรอยและเห็นตรงกันก็ตาม สองพ่อลูกเข้าสู่สังเวียนและธุรกิจกำปั้นของหุ่นเหล็กที่มาแทนการมวยของมนุษย์ ด้วยความหุนหันพลันแล่นแบบไร้ความรอบคอบของชาร์ลีทำให้พวกเขาล้มคว่ำไม่เป็นท่า แต่นั่นก็ทำให้พวกเขาได้บังเอิญเจอ อะตอม

การสร้าง Animation สักเรื่องหรือที่ผู้ใหญ่หลายๆ คนมักเรียกว่าการ์ตูนนั้น อาจจะไม่ใช่เรื่องยากเท่าใดนัก แต่สิ่งที่ดูจะยากคือการทำให้การ์ตูนนั้นสามารถทำให้คนดูสนุกไปพร้อมๆ กับแฝงความคิดที่ลึกซึ้งไปได้พร้อมๆ กัน ถ้าเทียบทางฝั่งตะวันออกแล้ว กระแสของ Ghibli Studio ดูจะเป็นกระแสที่โดดเด่นที่สุดด้วยลักษณะการ์ตูนที่ละเอียดอ่อนแฝงไว้ด้วยปรัชญาที่ละเมียดละไม แต่ถ้ามองกลับมาฝั่งตะวันตกแล้ว เราก็มักนึกถึง Pixar ที่มักมาพร้อมกับ Animation แบบสามมิติเต็มรูปแบบ เนื้อเรื่องสนุกและน่าติดตาม Happy Feet อาจจะเป็นเหมือนกับการต่อยอดสาย Animation ของฝั่งตะวันตกที่ดูตื่นตาตื่นใจ สนุกและตื่นเต้นด้วยเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ แต่ในขณะเดียวกันมันก็อัดแน่นไปด้วยประเด็นที่ลึกซึ้งจนน่าตกใจสำหรับคนดูที่เป็นผู้ใหญ่อยู่พอสมควร ซึ่งถ้าใครที่เคยดูภาค 1

เวลาเราพูดถึงชื่อเป็นเอก รัตนเรืองแล้ว เรามักนึกถึงหนังอาร์ตประเภทละเอียดอ่อน หรือไม่ก็หลอนสะพรึงตามสไตล์ความ “ติสต์” ที่หลายๆ คนบอกว่าเป็นลายเซ็นต์ของเขา แต่เราก็อดคิดไม่ได้เหมือนกันว่าเมื่อเขามาจับ “ฝนตกขึ้นฟ้า” ที่ถูกขึ้นชื่อว่าเป็นหนัง “ฟิลม์นัวร์” นั้นจะออกมาอีท่าไหน ซึ่งในที่สุด ผลที่ออกมานั้นก็ถือว่าน่าพอใจสำหรับคนที่อยากรู้ว่าเส้นบรรจบระหว่างความอาร์ตและหนังแมสที่เป็นเอกจะทำได้นั้นจะเป็นอย่างไร เพราะ “ฝนตกขึ้นฟ้า” เป็นหนังที่มีบทที่คมคาย จับต้องได้ แฝงไว้ด้วยปรัชญาดีๆ พร้อมกับไดเรคชั่นของหนังที่เข้มข้น ดุดัน ตื่นตาตื่นใจอยู่ทีเดียว “ฝนตกขึ้นฟ้า” ซึ่งดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของวินทร์ เรียววาลินว่าด้วยเรื่องของ “ตุล” นายตำรวจผู้ผลิกพันกลายเป็นมือปืนที่คอยตามเก็บนักการเมืองและมาเฟียต่างๆ เพื่อสร้างความยุติธรรมที่กฏหมายไม่สามารถให้ได้ จนวันหนึ่งระหว่างปฏิบัติภารกิจ เขาโดนยิงเข้าและทำให้เขาต้องอยู่ในอาการโคม่าอยู่สามเดือน

สูตรหนังสไตล์พระเอกต้องมารับบทผู้ร้ายเป็นโจรวางแผนภารกิจปล้นก็มีมาก่อนหน้านี้หลายเรื่อง กุญแจสำคัญที่จะทำให้หนังสนุกได้คือกลเม็ดในการบุกเข้าโจรกรรม แผนซ้อนแผน เหตุการณ์เฉพาะหน้าที่คาดไม่ถึง และเสน่ห์ของเหล่าทีมร่วมขบวนการอันเป็นตัวเอกของเรื่อง Tower Heist เองก็พยายามเดินตามสูตรดังกล่าวโดยมีการสร้างแนวทางของตัวเองที่น่าสนใจด้วยการผสมความตลกเป็นตัวชูโรงจากนักแสดงหลักโดยยังคงไม่ทอดทิ้งหรือออกทะเลจนเสียการเสียงาน ซึ่งนั่นก็ทำให้มันกลายเป็นหนังตลกที่เพลิดเพลินอยู่ไม่น้อยหากไม่ติดว่าหลายๆ อย่างของหนังเองก็ยังมีจุดบอดอยู่เช่นกัน เหล่าพนักงานของ The Tower นำโดยจอช โคแว๊ค (เบน สติลเลอร์) ดูจะมีชีวิตที่ปรกติดีกับงานที่ตัวเองทำในการรับใช้เหล่ามหาเศรษฐีและผู้มีอันจะกินซึ่งอาศัยอยู่ในตึก แต่จู่ๆ พวกเขาก็พบว่าเงินบำนาญที่สะสมมาทั้งชีวิตมลายหายไปจากการโกงของมหาเศรษฐี อาร์เธอร์ ชอว์ ผู้ที่พวกเขาไว้เนื้อเชื่อใจมาโดยตลอดแต่กลับกลายเป็นผู้ร้ายในคดีหุ้นและเอาเงินที่พวกเขาฝากฝังไว้ไปละลายหายสิ้น จอชจึงรวมหัวกันฟอร์มทีมอันประกอบด้วย สไลด์ (เอ็ดดี้ เมอร์ฟี่) เพื่อนบ้านผิวสีที่ฝีมือแพรวพราวในการก่ออาชญากรรม ชาร์ลี น้องเขยของจอชผู้ไม่เอาอ่าว และฟิสฮิวจ์

ปรกติแล้ว การดูละครเวทีนั้นมักมีข้อจำกัดที่จะต้องดูที่โรงละครในลักษณะ "สด" เป็นสำคัญเพื่อให้ได้อรรถรสอย่างสมบูรณ์ที่สุดตามลักษณะของศิลปะ การถ่ายทอดหรือบันทึกเป็น DVD จึงมักเป็นสิ่งที่ไม่ค่อยปรากฏขึ้นบ่อยครั้งนักแม้แต่กับละครเวทีดังๆ ระดับโลกก็ตาม ซึ่งนั่นทำให้การดูละครเวทีถูกจัดอยู่ในศิลปะที่ค่อยมีความยุ่งยากในการเสพศิลป์อยู่ไม่ใช่น้อย The Phantom of the Opera เป็นหนึ่งในละครเพลงอมตะของโลกด้วยฝีมือการประพันธ์เพลงอันสุดยอดของ Andrew Lloyd Webber ที่มีการเล่นต่อเนื่องมาครบ 25 ปีในอังกฤษ (West End) สหรัฐอเมริกา (Broadway) และประเทศอื่นๆ ทั่วโลกจนเรียกได้ว่ามันกลายเป็นสัญลักษณ์ของละครเวทีแบบ Musical ไปแล้ว

ความตายเป็นเรื่องใกล้ตัวและหลายๆ คนเองก็ไม่อยากจะเผชิญหน้าแม้เราจะรู้ว่าในท้ายที่สุดแล้ว เราก็จะต้องพบกับความตายจากสาเหตุต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นอุบัติเหตุ โรคร้าย หรือตามอายุขัย ซึ่งเมื่อปลายทางมันเหมือนกันแล้ว เราก็อดคิดไม่ได้ว่าระหว่างทางนั้นแต่ละคนจะเลือกอย่างไรเมื่อรู้ว่าปลายทางที่ว่านั้นใกล้ตัวเข้ามา และ 50/50 ก็เป็นหนังที่ถ่ายทอดช่วงเวลาเหล่านั้นในอีกมุมหนึ่งได้อย่างน่าอิ่มเอิบใจอย่างคาดไม่ถึงเลยทีเดียว อดัมเองเป็นชายหนุ่มอายุยังไม่ถึงสามสิบดี เขามีชีวิตแบบปรกติเหมือนคนทั่วไป ระมัดระวังตัวและไม่มีพฤติกรรมเสี่ยงอะไร แต่แล้ววันหนึ่งหมอก็แจ้งให้เขาทราบว่าเขากำลังเป็นมะเร็งที่ปลายประสาทกระดูสันหลัง ซึ่งนั่นอาจจะทำให้เขามีโอกาสรอดชีวิตเพียง 50% เท่านั้น และจากวันนั้นเอง อดัมเองก็เริ่มมีชีวิตในฐานะคนป่วยที่ต้องรับการรักษาทั้งทางกายและทางใจโดยมีเพื่อน ครอบครัว และคนรักอยู่รอบข้าง และในช่วงเวลานั่นเอง ที่ทำให้อดัมได้สังเกตุและค้นพบความจริงบางอย่างของชีวิตที่เขาไม่เคยได้เหลียวมองมาก่อน ในแว่บแรก เราอาจจะมองว่า 50/50 น่าจะเป็นหนังสู้ชีวิตของคนไข้ที่กำลังพยายามจะมีชีวิตรอด แต่แท้จริงแล้ว เสน่ห์และคุณค่าจริงๆ

ความอุตสาหะและความพยายามอย่างไม่ย่อท้อคือกุญแจสำคัญของการประสบความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจซึ่งถูกพิสูจน์มานักต่อนัก “วัยรุ่นพันล้าน” ฝีมือการกำกับของ ย้ง ทรงยศ สุขมากอนันต์ ซึ่งดัดแปลงมาจากชีวิตจริงของอิทธิพันธ์ กุลพงษ์วณิชย์ เจ้าของกิจการขนมสาหร่ายยี่ห้อดัง “เถ้าแก่น้อย” ก็เป็นหนังชีวิตที่พยายามบอกประเด็นเหล่านั้นผ่านการต่อสู้ของตัวละครอันแสนทรหดตลอดเวลากว่า 2 ชั่วโมง ซึ่งมีทั้งส่วนที่ดีที่และส่วนที่ติดๆ ขัดๆ พอๆ กับอุปสรรคที่พระเอกของเรื่องต้องเจอนั่นแหละ ต๊อบ เป็นลูกคนสุดท้องในครอบครัวที่ทำธุรกิจ แต่ด้วยนิสัยส่วนตัวทำให้ต๊อบกลายเป็นเหมือนเด็กไม่เอาอ่าวที่วันๆ เอาแต่เล่นเกมออนไลน์หรือไม่ก็โดดเรียนเพราะไม่สนใจกับสิ่งที่อาจารย์สอนหน้าห้อง แต่แท้จริงๆ แล้วต๊อบเป็นคนที่มีหัวด้านการค้าอยู่ลึกๆ ซึ่งนั่นทำให้เขาทำธุรกิจต่างๆ มาเรื่อย ทั้งที่ประสบความสำเร็จและก็ล้มเหลว แต่แล้ววันหนึ่งครอบครัวของต๊อบก็ประสบปัญหาหนี้สินจนต้องไปอยู่ที่ประเทศจีน คงเหลือแต่ต๊อบที่ยังขอปักหลักสู้หวังปลดหนี้ให้ครอบครัวโดยไม่คิดจะยอมแพ้ และเรื่องราวก็เดินเรื่อยมาจนถึงวันที่เขาได้พบกับสาหร่ายทอดซึ่งจะกลายเป็นขุมทรัพย์ที่ทำให้เขารวยในภายหลังนั่นเอง ประเด็นที่ดีของหนังคือไม่ได้พยายามบอกว่าต๊อบรวยอย่างไร แต่เป็นการแผ่เรื่องให้เห็นว่าต๊อบใช้แรงบันดาลใจและใช้วิธีคิดอย่างไรเพื่อนำตัวเองไปสู่ความสำเร็จได้

เงินทองอาจจะเป็นของนอกกายจากคติเตือนใจยอดฮิต เพราะแม้เงินจะมีค่าและใช้ในการแลกเปลี่ยนสินค้าต่างๆ ในชีวิตนั้น เราก็ยังพบว่าหากแม้ไม่เงิน เราก็ยังสามารถมีชีวิตอยู่ได้ แต่จะเกิดอะไรขึ้น หากสิ่งที่เราใช้แลกเปลี่ยนกันในโลกไม่ใช่เงิน แต่เป็นเวลาชีวิตของพวกเราเอง เราทำงานแลกกับเวลาที่จะมีชีวิตต่อไป ทุกสิ่งทุกอย่างที่ซื้อขายล้วนแลกมาด้วยเวลา มนุษย์ที่เวลาหมดลงก็ต้องตายในขณะคนที่มีเวลาเหลือก็จะมีชีวิตต่อแม้ว่าจะผ่านมาหลายร้อยปีก็ตาม สิ่งที่มนุษย์ต้องเผชิญคือการเอาชีวิตรอดด้วยการดิ้นรนหาเวลามาเติมให้ตัวเองก่อนที่นาฬิกาชีวิตซึ่งนับถอยหลังอยู่ที่แขนจะนับถึงเลขศูนย์ นั่นคือไอเดียบรรเจิดสุดล้ำของ Andrew Niccol (Gattaca / The Truman Show / S1MONE) ที่นำก่อร่างสร้างเป็นโครงเรื่องของหนักแอ็คชั่น ไซไฟที่น่าสนใจ ตื่นเต้น และต่อยอดเป็นความคิดที่สะท้อนสังคมโลกปัจจุบันได้อย่างแยบคาย วิล ซาลาสเป็นชายหนุ่มที่ทำงานในไทม์โซนอันเป็นเหมือนเขตแดนแบ่งแยกชนชั้นของมนุษย์ เขาต้องทำงานแบบวันต่อวันเพื่อจะได้ค่าจ้างเป็นเวลาที่จะเอามาใช้ชีวิตกับแม่ของเขา จนกระทั่งวันหนึ่งเขาได้ช่วยเหลือแฮรี่ แฮมิลตั้นในบาร์ก่อนที่จะได้รับการส่งต่อเวลาอันมากมาย

ประวัติของพระพุทธเจ้าซึ่งเป็นศาสดาเอกของโลกนั้น เป็นที่เลื่อมใสและนับถือโดยพุทธศาสนิกชนทั่วโลกจนมีการตีพิมพ์เผยแพร่อย่างมากมาย แต่ถ้าคุณกำลังคิดจะดู BUDDHA ซึ่งสร้างจากการ์ตูนลายเส้นของ Tezuka Oazmu อันเป็นปรมาจารย์ด้านการ์ตูนของญี่ปุ่นแล้วล่ะก็ จงลืมหนังสือพุทธประวัติที่คุณเคยเรียนมาสมัยมัธยมเสีย โยนซีดีการ์ตูนสอนธรรมะที่คุ้นเคยอันเต็มไปด้วยความงดงามต่างๆ ไปซะ เพราะนี่จะเป็นเรื่องราวพุทธประวัติในแบบที่คุณจะคาดไม่ถึงหรือไม่คิดว่ามันจะเป็นพุทธประวัติเลยก็ว่าได้ เรื่องราวของ BUDDHA ฉบับภาพยนตร์ Animation สร้างโดย Toei Animation นั้นจับเรื่องเริ่มตั้งแต่ก่อนการประสูติของเจ้าชายสิทธัตถะโดยเผยให้เห็นภาพของสังคมอินเดียที่มีการทำศึกสงครามระหว่างแคว้นโกศลและแคว้นศากยะที่ทำให้ผู้คนล้มตายมากมาย ตัวละครที่ต้องประสบชะตากรรมอันโหดร้ายคือ "ฉะประ" เด็กชายในวรรณะศูทรที่ต่อสู้โดยหวังจะพาแม่ตัวเองหลุดพ้นจากการเป็นทาสให้ได้ จนกระทั่งฉะประได้มีโอกาสช่วยแม่ทัพของแคว้นโกศลและกลายเป็นลูกเลี้ยงแบบลับๆ ในขณะเดียวกันเจ้าชายสิทธัตถะก็ได้เติบโตในราชวงศ์ที่ปลูกฝังให้กลายเป็นกษัติรย์นักรบ แต่กลับกลายเป็นว่าเขาไม่มีความสุขแถมทุกข์เมื่อต้องเห็นชีวิตมากมายต้องล้มตายไปด้วยไฟสงครามและความเลื่อมล้ำของวรรณะ เส้นทางของสองตัวละครต่างเดินคู่ขนานของการเติบโตจนทั้งคู่ได้มาบรรจบกันในสนามรบและนำไปสู่บทสรุปของชะตากรรมอันเป็นบ่อเกิดของพุทธศาสนา "นี่มันอะไรกัน" อาจจะเป็นคำอุทานที่หลายคนคิดพร้อมๆ กับอ้าปากค้างเมื่อดู

แม้ว่ามนุษย์เราจะมีความก้าวหน้าเพียงใด เราก็ยังเป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถตายได้อยู่ดี เพราะต่อให้วิวัฒนาการเราสูงแค่ไหน เมื่อเกิดโรคร้ายขึ้นมา มันก็พร้อมจะฆ่าเราได้ทุกเมื่อ และนั่นคือหนึ่งในความ "กลัว" ที่มนุษย์ต้องเผชิญหน้าไปทั้งชีวิตของมนุษย์เอง Contagion ของ Steven Soderberg ก็เป็นหนังที่เล่าวิกฤตการณ์ที่มนุษยชาติต้องเผชิญได้อย่างน่ากลัว ตื่นเต้น แถมแฝงแง่คิดให้ผู้ชม (ซึ่งยังไม่ป่วย) ให้ตระหนักคิดหลายๆ อย่างได้ว่าเราอาจจะต้องเจอสถานการณ์ใดบ้างเมื่อโรคร้ายที่เราไม่รู้จักระบาดไปอย่างไม่มีทางควบคุมและรักษาได้ เริ่มเรื่องของ Contagion เริ่มขึ้นในวันที่ 2 (Day 2) ของเหตุการณ์เมื่อตัวละครหนึ่งเดินทางกลับมาจากฮ่องกงและเริ่มมีอาการป่วย เช่นเดียวกับคนอื่นๆ ในต่างประเทศ จากนั้นไม่นานเธอก็เสียชีวิตลงโดยที่แพทย์ไม่สามารถช่วยได้ จากนั้นคนรอบข้างเธอก็เริ่มมีอาการป่วยตามมา และยิ่งวันเวลาค่อยๆ