<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Bark n&#039; Bite &#187; nuttaputch</title>
	<atom:link href="http://www.barkandbite.net/author/nuttaputch/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.barkandbite.net</link>
	<description>วิจารณ์ไปเรื่อย</description>
	<lastBuildDate>Sun, 29 Aug 2010 17:22:54 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.0.1</generator>
		<item>
		<title>ละครกับการเดินทาง</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2010/08/%e0%b8%a5%e0%b8%b0%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b2%e0%b8%87/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2010/08/%e0%b8%a5%e0%b8%b0%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b2%e0%b8%87/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 29 Aug 2010 17:22:54 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Article]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=459</guid>
		<description><![CDATA[เนื่องด้วยวันก่อนได้มีโอกาสไปพูดในช่วงการมอบรางวัลบทละครยอดเยี่ยมของมหกรรมละครเพื่อการเปลี่ยนแปลง ซึ่งในการมอบรางวัลได้ผมได้คิดเรียบเรียงคำพูดขึ้นมาบางอย่างเกี่ยวกับบทละครเลยอยากจะเอามาเขียนไว้ ณ ที่นี้ ละครมันก็เหมือนกับการเดินทาง มันพาเราจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่ง จากจุดเริ่มต้นไปสู่เส้นชัย เราผู้ซึ่งร่วมไปกับการเดินทางนั้นเริ่มต้นด้วยความไม่รู้ และเริ่มรู้จากตลอดเส้นทางนั้น ๆ ก่อนจะพบว่า &#8220;สาเหตุและความหมายของการเดินทางครั้งนี้&#8221; บทละครก็เหมือนกับเส้นทางที่ถูกกำหนดไว้ในการเดินทางโดยผู้เขียนบทละคร บางเส้นทางอาจจะเป็นทางตรง ไม่มีเลี้ยว ไม่มีอ้อม แต่ตรงดิ่งเข้าเส้นชัย ทำให้เร็ว แต่ก็อาจจะไม่มีลีลาน่าตื่นเต้น บางเส้นทางกลับใช้ทางคดเคี้ยว วกวน เล่นเอาผู้เดินทางสับสนอลหม่าน ได้ลุ้นกันตลอดเวลา บางเส้นทางเป็นทางอ้อม..อ้อมเกินจำเป็น จนใช้เวลามากเกินไปและทำให้คนเบื่อหน่ายกว่าจะถึงเส้นชัย บางเส้นทางวิ่งไปทั้งนาน แต่ดันเป็นทางวงกลม วนอยู่ที่เดิม ไม่ได้ก้าวไปข้างหน้า บางเส้นทางเป็นทางแบบก้าวกระโดดไปเรื่อย ๆ ไม่ต่อเนื่อง แต่เน้นให้เรื่องกระโดด ๆ ไปให้ถึงตอนจบให้ได้ก็พอ บางเส้นทางลื่นปรื้ด จนการเดินทางนั้นเสี่ยงจะหลุดโค้งออกนอกทางกันได้ง่าย ๆ บางเส้นทางขรุขระ เดินทางไปก็ลำบาก อาจจะดูตื่นเต้นท้าทาย แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ฯลฯ ทุกเส้นทางล้วนมีเอกลักษณ์ของตัวเอง มีข้อดีข้อด้อยแตกต่างกันไป อย่างไรซะ บทละครที่โดดเด่น คือบทละครที่ทำให้เส้นทางนั้นเป็นเส้นทางที่มี &#8220;ชั้นเชิง&#8221; ทำให้ผู้ที่เดินทางนั้นได้รับประสบการณ์ที่ครบถ้วน ไม่ขาดไม่เกิน จนนำไปสู่การค้นพบสาเหตุของการเดินทางนี้อย่างแท้จริง dtsv.dtse_post_459_permalink = 'http://www.barkandbite.net/2010/08/%e0%b8%a5%e0%b8%b0%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b2%e0%b8%87/'; [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2010/08/%e0%b8%a5%e0%b8%b0%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b2%e0%b8%87/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>น้ำใสใจจริง เดอะมิวสิคคัล: ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในความทรงจำ</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2010/08/nsjj-musical/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2010/08/nsjj-musical/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 21 Aug 2010 02:00:55 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Theater Bite]]></category>
		<category><![CDATA[musical]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=427</guid>
		<description><![CDATA[เคยมีคนบ่นกับผมทำนองว่าทำไมละครที่ผมชื่นชอบบอกว่าเป็นละครที่ดีนั้นมักเป็นละครที่ดูเครียด เนื้อหาหนัก ๆ ไม่ก็เป็นแบบนอกกระแส ไม่มีละครเบาสมอง ดูแล้วผ่อนคลายบ้างเลยหรือ ซึ่งผมมักตอบไปว่าละครที่ดีไม่ใช่ว่าต้องมีเนื้อหาตีแผ่มนุษย์อะไรให้สลับซับซ้อนตลอดเวลาหรอกนะ ละครที่มีเนื้อหาง่าย ๆ สนุกเพลิดเพลิน ก็สามารถทำให้สนุกและทำให้ผู้ชมอิ่มอกอิ่มใจได้เหมือนกัน ไม่ต่างจากหนัง Feel Good ชั้นเยี่ยมหลาย ๆ เรื่อง เพียงแต่เราอาจจะไม่ค่อยเจอละครเวทีแบบนั้นบ่อย ๆ นัก เพราะแม้การทำละครเวทีดราม่าหนัก ๆ ว่ายากแล้ว แต่การทำละครให้สนุกและมีชีวิตชีวาตลอดโดยไม่ใช้วิธีที่ไร้รสนิยมในบทหรือการแสดงนั้นยากกว่ามากนัก และละครเวทีเพลงเรื่องล่าสุดจาก DreamBox “น้ำใสใจจริง เดอะมิวสิคคัล” ก็กลายเป็นหนึ่งในตัวอย่างที่ผมคงยกเอาพูดถึงและแบ่งปันให้เพื่อน ๆ ถึงตัวอย่างที่ดีของละครเพลงที่ทั้งสนุก อิ่มเอิ่บ แต่ยังคงสามารถถ่ายทอดเรื่องราวและเก็บรายละเอียด รวมทั้งการตีความที่คงไว้ซึ่งแก่นคุณค่าของบทประพันธ์ดั้งเดิมได้อย่างครบถ้วนและงดงาม เรื่องราวของ “น้ำใสใจจริง เดอะมิวสิคคัล” ซึ่งดัดแปลงจากบทประพันธ์อันลือชื่อของว. วินิจฉัยกุล ว่าด้วยเรื่องของหนุ่มสาวที่สอบติดมหาวิทยาลัยใหม่ในต่างจังหวัดซึ่งพวกเขาได้ใช้ชีวิตร่วมกัน และเวลาที่ผ่านไปนั้นก็ค่อย ๆ หลอมพวกเขาด้วยไมตรีที่หยิบยื่นให้กันและกัน โดยแม้อาจจะมีปัญหาหรือความขัดแย้งกันบ้างแต่ก็ผ่านพ้นไปได้ ก่อนที่ช่วงเวลาและประสบการณ์ที่ผ่านไปนั้นจะถูกยกให้เป็นช่วงเวลาในความทรงจำที่ดีที่สุด หนึ่งในเอกลักษณ์ของ DreamBox  ที่โดดเด่นเป็นพิเศษคือการเล่าเรื่องภายใต้การเขียนบทโดย ดารกา วงศ์ศิริ ซึ่งน้อยคนนักที่จะสามารถหยิบบทประพันธ์ดี ๆ มาถ่ายทอดเป็นบทละครที่ยังคงเนื้อหา บรรยากาศ และ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2010/08/nsjj-musical/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Toy Story 3: ความหลังในกล่องเก่า</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2010/08/toy-story-3/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2010/08/toy-story-3/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 19 Aug 2010 16:03:40 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Film Bite]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=422</guid>
		<description><![CDATA[ในบรรดาหนังไตรภาคที่สร้างแบบต่อ ๆ กันมาโดยไม่ได้วางแผนไว้ตั้งแต่แรกนั้น ผมมักพบกับความผิดหวังเสียส่วนใหญ่เพราะเหมือนมุกที่ใช้ในภาคหลัง ๆ นั้นกลายเป็นมุกที่หมดความครีเอทีฟไปเยอะ (ประมาณว่าปล่อยของไปหมดแล้วในภาคแรกและภาคสอง) แต่น่าแปลกมากเมื่อผมดู Toy Story 3 ผมกลับรู้สึกสนุกมาก ๆ ไม่ผิดกับครั้งที่ผมได้มีโอกาสดู Toy Story ครั้งแรกในโรงภาพยนต์ แถมเวลาที่ผ่านมาเนิ่นนานจากภาคแรกกลับทำให้ผมซึ้งและอินไปกับแก่นของภาคนี้มากขึ้นไปเสียอีก ซึ่งก็ไม่แปลกใจเลยว่าทำไม Rotten Tomatoes ถึงยกให้หนังเรื่องนี้มีคะแนนสูงมากถึง 99% เลยทีเดียว (และกลายเป็นหนังขวัญใจนักวิจารณ์ประจำปีไปเรียบร้อยแล้ว) เรื่องราวของ Toy Story 3 เริ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปจากภาค 1 และ 2 นานเอาการ และแอนดี้ที่เคยเป็นเด็กน้อยกลายเป็นหนุ่มที่กำลังจะก้าวเข้าสู่มหาวิทยาลัย (เช่นเดียวกับผมซึ่งเป็นคนดูที่ดูภาคแรกเมื่อยังเรียนประถม แต่บัดนี้เรียนจบทำงานไปถึงไหนแล้ว) วันเวลาของการเล่นของเล่นแสนรักนั้นเหือดหายไปตามกาลเวลาจนบรรดาของเล่นที่เคยเป็นที่รักนั้นกลายเป็นของที่ถูกเก็บไว้ในหีบเฉย ๆ และแม้เจ้าพวกของเล่นอย่างวู้ดดี้ บัซ เจสซี่ ฯลฯ จะพยายามหาวิธีเพื่อให้เจ้านายเล่นกับพวกเขาอีกครั้งก็ไม่เป็นผล แถมแม่ของแอนดี้ยื่นประกาศิตให้เก็บของทั้งหมดก่อนที่แอนดี้จะย้ายไปเรียนมหาวิทยาลัย เขาเลยจำเป็นต้องเลือกระหว่างจะทิ้งของเล่นเหล่านี้ เก็บมันเข้ากรุ บริจาคมัน หรือจะเอามันติดตัวไปด้วย (ซึ่งก็คงเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว) และความวุ่นวายก็เกิดขึ้นเมื่อเหตุชุลมุนเกิดความผิดพลาดและบรรดาของเล่นต่าง ๆ ตกไปอยู่ในกล่องที่ส่งไปบริจาคต่อให้สถานรับเลี้ยงเด็กไปเสียนี่ ซึ่งเริ่มแรกก็เหมือนทุกอย่างจะเป็นสวรรค์ของบรรดาของเล่นที่ต้องการให้มีคนมาเล่นตัวเองแต่ไป ๆ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2010/08/toy-story-3/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>เครือข่ายศิลปินชูศิลปะเพื่อปฏิรูปประเทศ</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2010/08/%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b8%82%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%a8%e0%b8%b4%e0%b8%a5%e0%b8%9b%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%8a%e0%b8%b9%e0%b8%a8%e0%b8%b4%e0%b8%a5%e0%b8%9b%e0%b8%b0/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2010/08/%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b8%82%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%a8%e0%b8%b4%e0%b8%a5%e0%b8%9b%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%8a%e0%b8%b9%e0%b8%a8%e0%b8%b4%e0%b8%a5%e0%b8%9b%e0%b8%b0/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 18 Aug 2010 15:16:09 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bark]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=419</guid>
		<description><![CDATA[สมัชชาปฎิรูปฯเปิดตัวเครือข่ายศิลปินเพื่อการปฏิรูป &#8220;ประเวศ&#8221;ฝากพลังเครือข่ายศิลปินทุกแขนงทั่วประเทศ กระตุ้นจิตสำนึก-สร้างจินตนาการปฏิรูป ที่ห้องประชุมนิทรรศการหมุนเวียน ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย เมื่อเวลา 09.00 ศ.นพ.ประเวศ วะสี ประธานคณะกรรมการสมัชชาปฏิรูป(คสป.) เปิดตัวคณะกรรมการเครือข่ายศิลปินเพื่อการปฏิรูป 22 คน โดยมีนายเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ศิลปินแห่งชาติ เป็นประธาน พร้อมด้วยคณะกรรมการเครือข่ายศิลปินหลากหลายแขนงทุกเครือข่ายทั่วประเทศ เช่น รศ.ดร.สุกรี เจริญสุข คณบดีวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล นายเทพศิริ สุขโสภา ศิลปินอิสระ นายอัศศิริ ธรรมโชติ นักเขียนรางวัลซีไรต์ นายนิวัติ กองเพียร นักวิจารณ์ศิลปะ นายไพจิตร ศุภวารี ประธานสมาพันธ์ศิลปินเพื่อสังคม และนายสมชาย เสียงหลาย เลขาธิการคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ เป็นต้น ร่วมระดมสมอง กำหนดทิศทางการทำงานปฏิรูปประเทศไทย ศ.นพ.ประเวศ วะสี ประธานคณะกรรมการสมัชชาปฏิรูป(คสป.) กล่าวว่า การสื่อสารโดยศิลปินผ่านศิลปะจะเข้าถึงประชาชนได้มากกว่าการสื่อสารด้านอื่นๆ เพราะจะลงลึกไปยังจิตวิญญาณของคนได้มากกว่า ด้วยการใช้พลังจินตนาการและจิตสำนึกจะดึงสังคมออกจากวิกฤติปัจจุบันได้ เพราะที่ผ่านมา เราถูกสะกดให้รู้สึกด้อย ไม่มีศักดิ์ศรีด้วยการรุกรานจากประเทศตะวันตก ทำให้เรารู้สึกสู้เขาไม่ได้ ทั้งที่เรามีอารยธรรมมายาวนาน เรารับเอาการศึกษาจากตะวันตก จนทำให้คนไทยขาดรากเหง้าของตัวเอง [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2010/08/%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b8%82%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%a8%e0%b8%b4%e0%b8%a5%e0%b8%9b%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%8a%e0%b8%b9%e0%b8%a8%e0%b8%b4%e0%b8%a5%e0%b8%9b%e0%b8%b0/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>BAARIA: มหากาพย์ชีวิตที่ยาวและเยอะ</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2010/08/baaria/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2010/08/baaria/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 14 Aug 2010 03:37:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bite]]></category>
		<category><![CDATA[Film Bite]]></category>
		<category><![CDATA[drama]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=412</guid>
		<description><![CDATA[Life is an epic คือหนึ่งในคำโปรยเก๋ ๆ ของ BAARIA หนังเรื่องล่าสุดจาก Giuseppe Tornatore ผู้ที่สร้างผลงานอันลือลั่นและประทับใจผู้ชมมาแล้วอย่าง Cinema Paradiso และ The Legend of 1900 ซึ่งครั้งนี้หนังของเขาก็ยังคงเดินตามรอยความสำเร็จเดิม ๆ ในการพาให้ผู้ชมได้ไปพบกับกลิ่นอายของวิถีชีวิตในวันวาน ก่อนที่จะดื่มด่ำกับความซึ้งและทึ่งในความยิ่งใหญ่ของชีวิตโดยมิวายที่จะให้ประวัติศาสตร์ที่เป็นฉากหลังของเรื่องจะยิ่งใหญ่ไปพร้อม ๆ กัน เรื่องราวของ BAARIA เป็นเหมือนอัตชีวประวัติของตัวละคร &#8220;เป๊ปปีโน่&#8221; ตั้งแต่ยังเป็นเด็กเล็กในเมืองชนบทของอิตาลี (ซึ่งก็ชื่อเดียวกับชื่อหนังนั่นเอง) ก่อนจะเติบโตขึ้นตามกาลเวลาพร้อมกับการเรียนรู้ชีวิตควบคู่ไปกับประวัติศาสตร์การเปลี่ยนแปลงของบ้านเมือง ตั้งแต่สงครามจนถึงการเมืองท้องถิ่น ซึ่งตลอดเส้นทางของเขาและครอบครัวนั้น เขาได้เรียนรู้และฝ่าฝันหลายช่วงของชีวิตที่ต้องลำบากแสนเข็ญจนถึงช่วงที่มีความสุขล้นเหลือ ซึ่งคำว่า &#8220;มหากาพย์&#8221; ก็คงเสมือนกับการเปรียบเทียบให้เห็นถึงความหลากหลายของชีวิตซึ่งมีส่วนผสมของทุกอารมณ์จนแม้แต่ชีวิตคนธรรมดาก็สามารถมีเรื่องราวมหัศจรรย์ยิ่งใหญ่ได้ไม่แพ้นิยายดี ๆ เลย Good Old Days น่าจะเป็นสิ่งสำคัญที่ Giuseppe พยายามจะถ่ายทอดออกมาให้ผู้ชม (และในอีกนัยหนึ่งคือการระลึกถึงเมืองบ้านเกิดของเขาด้วย) ซึ่งต้องยอมรับว่าเขาเป็นคนหนึ่งที่ทำหนังในแนวนี้ได้ประสบความสำเร็จอย่างมาก สภาพแวดล้อมของเรื่องะและวิธีที่เขาหยิบมาวางบนแผ่นฟิลม์นั้นล้วนทำให้ผู้ชมที่แม้จะไม่ใช่ชาวอิตาเลียนก็สามารถเข้าถึงและสัมผัสความอบอุ่นและความถวิลหาที่ผู้กำกับมีต่อวันวานในอดีตได้ เทคนิคที่เขาใช้บ่อย ๆ คือการใช้ดนตรีประกอบแบบคลาสสิคแถมมีกลิ่นอายของพื้นเมือง ไม่รวมถึงฉากและรายละเอียดวิถีชีวิตต่าง ๆ ที่นำมาเรียบเรียงบนแผ่นฟิลม์ได้อย่างสวยงาม [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2010/08/baaria/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>มหาวิทย์ทะลาย: การทดลองที่ไม่เวิร์ค</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2010/08/universitoom/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2010/08/universitoom/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 13 Aug 2010 17:25:28 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bite]]></category>
		<category><![CDATA[Theater Bite]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=407</guid>
		<description><![CDATA[ในบรรดาละครเวทีและการแสดงประเภทต่าง ๆ นั้น หนึ่งในประเภทที่น่าสนใจและแหวกแนวมากที่สุดคือการแสดงแบบ Experiment หรือละครเวทีแนวทดลอง ซึ่งจะมีลักษณะที่แตกต่างจากการแสดงทั่ว ๆ ไปในด้านวิธีการนำเสนอและรูปแบบซึ่งมักจะมีความแปลกใหม่และท้าทายประสบการณ์ของคนดูที่วิธีต่าง ๆ นานา ซึ่งหนึ่งในนั้นคือการ &#8220;เล่นกับคนดู&#8221; รวมถึงการให้คนดูมีส่วนร่วมกับการแสดงชนิดแบบเต็มที่จนบางทีกลายเป็นว่าคนดูคือส่วนหนึ่งของการแสดงแทนที่จะแค่นั่งชมเฉย ๆ มหาวิทย์ทะลาย (Universitoom) ฝีมือของปวิตร มหาสารินันท์ จากภาควิชาศิลปการละคร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก็เป็นหนึ่งในการแสดงแนวทดลองที่ไม่ค่อยได้เห็นในประเทศไทยเท่าไร มันทั้งท้าทายกฏเกณฑ์การชมการแสดงและมหรสพที่เราคุ้น ๆ กัน เปลี่ยนรูปแบบการแสดงรวมทั้งสภาพแวดล้อมต่าง ๆ  เปลี่ยนวิถีในการปฏิสัมพันธ์ระหว่างนักแสดงกับคนดู และไม่วายที่จะให้คนดูกลายเป็นคนกำหนดทิศทางของการแสดง ฯลฯ ซึ่งแน่นอนว่านั่นเป็นสิ่งแปลกใหม่พร้อมกับประสบการณ์ใหม่ ๆ ให้กับคนดูที่แฝงไว้ซึ่งประเด็นหลาย ๆ อย่างที่จะต่อยอดต่อไป แต่น่าเสียดายที่การ(แสดง)ทดลองครั้งนี้คงประสบผลสำเร็จได้ยากเพราะอุปสรรคสำคัญที่เรียกว่า &#8220;คนดู&#8221; เรื่องราวหลวม ๆ ของมหาวิทย์ทะลายคือเหล่าบรรดานิสิตนักศึกษาของ Universitoom ต้องมาสอบในวิชา &#8220;บัณฑิตในอุดมคติ&#8221; แต่ในห้องสอบ (ซึ่งก็คือห้องเรียน)นั้น อาจารย์กลับไม่มาเสียทีจนทำให้พวกเขาต้องเริ่มทำอะไรบ้างอย่างเช่นเดียวกับบรรดาผู้ชมที่เข้าไปในฐานะ &#8220;ผู้ชมการสอบ&#8221; ที่บรรดานิสิตนักศึกษาพูดกัน และเรื่องราวที่เหลือจากนั้นเป็นสิ่งที่สุดจะคาดเดาเพราะไม่มีอะไรที่แน่นอน มีแบบแผนชัดเจน คงแต่ให้ความ &#8220;สด&#8221; และความ &#8220;ร่วมกันของเวลาและสถานที่&#8221; [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2010/08/universitoom/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ฉุยฉาย: ตัวตนที่แปรเปลี่ยน</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2010/08/chui-chai/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2010/08/chui-chai/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 09 Aug 2010 13:54:53 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bite]]></category>
		<category><![CDATA[Theater Bite]]></category>
		<category><![CDATA[contemporary dane]]></category>
		<category><![CDATA[pichet]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=401</guid>
		<description><![CDATA[หลายคนมักปรามาสหรือตั้งกำแพงทางความคิดไว้แล้วว่าการแสดงการร่ายรำของไทยนั้นเชยและน่าเบื่อ ไม่สนุกและเร้าใจเหมือนกับความบันเทิงรูปแบบใหม่ ๆ ซึ่งก็คงเป็นความเป็นไปของโลกที่ยุคสมัยจะทำให้ของที่ล้ำค่าในอดีตกลายเป็นของเก่าคร่ำครึและถูกมองข้ามไปโดยไม่เหลียวแล แต่ในที่กาลเวลาค่อย ๆ ผันเปลี่ยนไป ศิลปินหลายคนก็พยายามที่จะอนุรักษ์ให้ศิลปะเหล่านั้นไม่สูญหายไป และในขณะเดียวกัน ศิลปินบางคนก็ไม่เพียงแต่ที่จะสืบทอดศิลปะเหล่านั้นไว้ แต่ก็คงพัฒนาและสร้างสรรค์ &#8220;แนวทาง&#8221; ใหม่ ๆ ที่ให้ศิลปะนั้นมีชีวิตและทำหน้าที่จริง ๆ ของมันได้ โดยที่ผู้ชมรุ่นใหม่ ๆ ก็ยังสามารถซึมซับและสัมผัสงานศิลปะนั้นได้ พิเชษฐ์ กลั่นชื่น นับเป็นศิลปินที่โดดเด่นมากที่สุดคนหนึ่งซึ่งมักรังสรรค์ผลงาน &#8220;ร่วมสมัย&#8221; โดยยืนอยู่บนรากเหง้าเดิมของวัฒนธรรมไทยรวมทั้งพาผู้ชมไปร่วมผจญภัยและค้นหา &#8220;แนวทาง&#8221; และการวิวัฒนาการของศิลปะที่คนตราหน้าว่า &#8220;ล้าสมัย&#8221; ให้กลายเป็น &#8220;ทันสมัย&#8221; ได้โดยยังคงแก่นสารของศิลปะนั้นอยู่ งานล่าสุดของเขาอย่าง &#8220;ฉุยฉาย&#8221; ก็เป็นหนึ่งในงานที่พิเชษฐ์ กลั่นชื่นแสดงให้เราเห็นถึงความสามารถและวิสัยทัศน์อันลึกซึ้งของเขา และทำให้พวกเราเข้าใจได้ทันทีเลยว่าเพราะเหตุใดเขาถึงได้รับศิลปาธร ประจำปีพ.ศ. 2549 ฉุยฉาย เป็นศิลปะการแสดงร่วมสมัยที่ยังคงแสดงเอกลักษณ์เด่น ๆ ของงานพิเชษฐ์ กลั่นชื่นไว้ ตั้งแต่การนำประเด็นเรื่องราวในวรรณคดีและรากเหง้าของวัฒนธรรมไทยมาตีความต่อยอดและดำดิ่งลงไปให้ลึกซึ้ง ก่อนจะนำมันมาเชื่อมโยงกับปัจจุบันให้ผู้ชมสามารถเข้าถึงได้ โดยฉุยฉาย (ซึ่งแปลว่าการเปลี่ยนแปลง) นำเรื่องราวของรามเกียรติ์ช่วงที่นางเบญจกายถูกทศกัณฐ์ของร้องให้แปลงตัวเป็นนางสีดาไปหลอกพระราม แม้จะไม่เต็มใจแต่นางเบญกายก็ต้องแปลงตัว และเป็นที่มาของ &#8220;ฉุยฉาย&#8221; (หรือรำฉุยฉาย) ซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้นำพาเราไปสู่การมองสังคมในปัจจุบันที่ผ่านการเปลี่ยนแปลงของยุคสมัยต่าง ๆ และทำให้ค่านิยมหรือทัศนคติแปรเปลี่ยนไป [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2010/08/chui-chai/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>SALT: สวยสังหารแบบเซอรไพรส์</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2010/08/salt-%e0%b8%aa%e0%b8%a7%e0%b8%a2%e0%b8%aa%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%81%e0%b8%9a%e0%b8%9a%e0%b9%80%e0%b8%8b%e0%b8%ad%e0%b8%a3%e0%b9%84%e0%b8%9e%e0%b8%a3%e0%b8%aa%e0%b9%8c/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2010/08/salt-%e0%b8%aa%e0%b8%a7%e0%b8%a2%e0%b8%aa%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%81%e0%b8%9a%e0%b8%9a%e0%b9%80%e0%b8%8b%e0%b8%ad%e0%b8%a3%e0%b9%84%e0%b8%9e%e0%b8%a3%e0%b8%aa%e0%b9%8c/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 04 Aug 2010 17:15:51 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bite]]></category>
		<category><![CDATA[Film Bite]]></category>
		<category><![CDATA[action]]></category>
		<category><![CDATA[suspense]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=399</guid>
		<description><![CDATA[หนังประเภทสายลับลอบสังหารประธานาธิบดีสหรัฐน่าจะเป็นหนึ่งในบรรดาพล็อตดาษ ๆ ที่หนังแอ็คชั่นมากมายหยิบสรรมาใช้ครั้งแล้วครั้งเล่า (จนเราเริ่มจะรู้สึกว่าการลอบสังหารปธน.ไม่ใช่เรื่องยาก และ FBI หรือ CIA ไม่ได้เก่งเอาเสียเลย) ทีนี้ก็น่าจะเป็นโจทย์ของคนเขียนบทและผู้กำกับที่ท้าทายไม่น้อยว่าจะเอาพล็อตนี้มาทำอย่างไรให้สนุกและคนดูเดาทางไม่ออก SALT งานล่าสุดที่เอาพล็อตนี้มาใช้โดยชูจุดขายคือดารานำอย่าง Angelina Jolie ก็ดูเหมือนจะตีโจทย์นี้ออกได้ดี เพราะหนังแอคชั่นเรื่องนี้นอกจากจะดูเพลิน ๆ กับฉากแอ็คชั่นแล้ว ยังสนุกกับการคาดเดากับเรื่องที่วางพล็อตไว้อย่างอย่าสนใจอีกด้วยเรื่องราวของ SALT นั้นเริ่มเมื่อ Evelyn Salt เจ้าหน้าที่ CIA ถูกเรียกให้เค้นความลับกับสายรัสเซียคนหนึ่งเกี่ยวกับแผนการลอบสังหารประธานาธิบดีรัสเซีย โดยชื่อของเธอคือชื่อที่สายคนนั้นอ้างถึง เธอจึงเปลี่ยนสถานะจากเจ้าหน้าที่กลายเป็นผู้ต้องสงสัยและถูกตามล่าโดยทันที แต่ก็มิวายว่าเธอเลือกจะหนีจากการจับกุมและตามช่วยสามีของเธอที่หายตัวไปหลังจากเกิดเหตุ และสิ่งที่ตามมาคือฉากแอ็คชั่น บู๊ และการกลับตาลปัตรของเรื่องแบบที่เราคิดไม่ถึงกันเลยทีเดียว จุดที่เหนือความคาดหมายอยู่ไม่น้อย คือการผูกและเล่าเรื่องของ SALT ที่ใช้พล็อตพื้น ๆ จนเราเผลอจะเดาได้ว่าตัวร้ายที่อยู่เบื้องหลังคือใคร หรือแม้กระทั่งว่าตัวละครที่โดนหลอกคือใครกันแน่ แต่เมื่อเราเริ่มจะคิดว่าเราเดาเรื่องได้แล้ว หนังก็ดันพาเราไปสู่กับเรื่องอีกอย่างหนึ่งซะอย่างนั้น เล่นเอาเราอึ้งและงงสับสนกันอยู่พักใหญ่ และพอเราเริ่มจะสร้างบทสรุปและการคาดเดาใหม่จากความเซอร์ไพรส์ที่หนังยื่นให้ หนังก็ดันพาเราไปสู่บทสรุปหนึ่งอีกซะงั้น เรียกว่าหลอกเราไป ๆ มา ๆ ซึ่งนี่เป็นจุดที่หนังทำได้ดีกว่าหนังแอ็คชั่นทั่ว ๆ ไปหลายเรื่องและกลายเป็นจุดแข็ง เพราะฉากแอ็คชั่นต่าง ๆ ของ SALT [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2010/08/salt-%e0%b8%aa%e0%b8%a7%e0%b8%a2%e0%b8%aa%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%81%e0%b8%9a%e0%b8%9a%e0%b9%80%e0%b8%8b%e0%b8%ad%e0%b8%a3%e0%b9%84%e0%b8%9e%e0%b8%a3%e0%b8%aa%e0%b9%8c/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Sodsai Awarad 2010</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2010/08/sodsai-award/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2010/08/sodsai-award/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 04 Aug 2010 13:20:56 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bark]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=396</guid>
		<description><![CDATA[การประกวดรางวัลละครเวทีสำหรับเยาวชนระดับอุดมศึกษา ครั้งที่ 13  ปี 2010 ท่านที่สนใจในการประกวด “สดใสอวอร์ด”  สามารถ ดาวน์โหลด รายละเอียด และ ใบสมัครได้ที่ http://www.dreambox.co.th dtsv.dtse_post_396_permalink = 'http://www.barkandbite.net/2010/08/sodsai-award/'; dtsv.dtse_post_396_title = 'Sodsai Awarad 2010';]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2010/08/sodsai-award/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>รักชาติอย่างมนุษย์</title>
		<link>http://www.barkandbite.net/2010/08/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%95%e0%b8%b4%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%a1%e0%b8%99%e0%b8%b8%e0%b8%a9%e0%b8%a2%e0%b9%8c/</link>
		<comments>http://www.barkandbite.net/2010/08/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%95%e0%b8%b4%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%a1%e0%b8%99%e0%b8%b8%e0%b8%a9%e0%b8%a2%e0%b9%8c/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 03 Aug 2010 16:18:26 +0000</pubDate>
		<dc:creator>nuttaputch</dc:creator>
				<category><![CDATA[Bark]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.barkandbite.net/?p=391</guid>
		<description><![CDATA[ขอเชิญนักการละครรุ่นใหม่ ไม่ว่าเด็กหรือแก่ ขอแค่เป็นคนรุ่นใหม่หัวใจเต็มร้อย เข้าร่วมโครงการอบรมเขียนบทละครเวที บทละครร่วมสมัย : รักชาติ&#8230;อย่างมนุษย์ ถ่ายทอดความรู้ โดยศิลปินรางวัลศิลปาธร ผู้ทรงคุณวุฒิและนักเขียนบทละครมืออาชีพ วันที่ 27-29 ส.ค.2553 ณ หอศิลปวัฒธนธรรมแห่งกรุงเทพฯ ดาวน์โหลดใบสมัครและรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ http://www.facebook.com/pages/rak-chati-xyang-mnusy/ สมัครได้ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ค่าใช้จ่ายฟรีตลอดงาน ด่วน !!! จำกัดจำนวน 30 คนเท่านั้น dtsv.dtse_post_391_permalink = 'http://www.barkandbite.net/2010/08/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%95%e0%b8%b4%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%a1%e0%b8%99%e0%b8%b8%e0%b8%a9%e0%b8%a2%e0%b9%8c/'; dtsv.dtse_post_391_title = 'รักชาติอย่างมนุษย์';]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.barkandbite.net/2010/08/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%95%e0%b8%b4%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%a1%e0%b8%99%e0%b8%b8%e0%b8%a9%e0%b8%a2%e0%b9%8c/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
