Archive for ธันวาคม, 2009

แม่นาค เดอะมิวสิคคัล: นี่สิของดี

สมัยเด็ก ๆ ก่อนที่ผู้เขียนจะได้มีโอกาสเรียนศิลปะ ผู้เขียนเคยสงสัยว่าหนังที่ได้ออสการ์นั้นต่างจากหนังทั่ว ๆ ไปอย่างไร ทำไมเขาถึงเรียกว่า “ดี” และ “ยอดเยี่ยม” แน่นอนว่าด้วยความรู้และประสบการณ์ที่น้อยนิดสมัยนั้นก็เลยทำให้ไม่สามารถแยกความต่างออกได้ จนกระทั่งเมื่อโตขึ้น ได้มีโอกาสสัมผัสงานศิลปะต่าง ๆ ได้ดูหนังดูละครที่มากขึ้น ทั้งประเภทที่เขาเรียกว่า “ดี” จนไปถึงที่เขาเรียกว่า “เลว” และเพราะยิ่งดูมากเท่าไร การเปรียบเทียบและการมองเห็นคุณค่าของศิลปะก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ รวมไปถึงการโต้เถียงมากมายทั้งกับตัวเองและศิลปินคนอื่นว่าความสามารถของศิลปะนั้นอยู่ที่ตรงไหน ก่อนจะพบว่าศิลปะนอกจากจะ “บันเทิง” ให้กับตัวคนเสพมันแล้วนั้น ยังสามารถสร้างความงดงามในเชิงศิลป์ได้อีกด้วย และแม่นาค เดอะมิวสิคคัลของ Dreambox ก็ทำให้ผมเห็นถึงจุด ๆ นั้นได้อย่างยอดเยี่ยม คุ้มค่ากับการรอคอยนับตั้งแต่การแถลงข่าวเมื่อสองปีที่แล้ว เรื่องราวของแม่นาคพระโขนงนั้น อาจจะเป็นเรื่องราวที่มีการบอกเล่าต่อ ๆ กันมาเรื่อย ๆ ตามประสาคนไทย …

Continue Reading...

Mae Nak Phra Khanong the Musical

Written by Pawit Mahasarinand

แม่นาคพระโขนง เดอะมิวสิคัล : ละครเพลงในวัฒนธรรมประชานิยม สไตล์ บอย ถกลเกียรติ

ความฝันอย่างหนึ่งของคนรักละครเวทีก็คือการได้บอกใครต่อใครได้ว่า เราทำละครเวทีเป็นอาชีพ...หลังการแสดงละครเวทีเรื่องล่าสุด รอบหนึ่ง คุณบอย ถกลเกียรติ วีรวรรณ  ก็ประกาศออกไมโครโฟน ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น ความจริงใจ และแฝงไปด้วยความภาคภูมิใจว่า..เขาทำได้แล้ว ! ผมเองไม่ค่อยมีโอกาสไปชมละครค่ายซีเนริโอของคุณบอย มากนัก จำได้ว่าดูเพียงไม่กี่เรื่อง แต่ในบรรดาไม่กี่เรื่องนั้น เรื่องที่ประทับใจมากที่สุดคือบัลลังก์เมฆ

Left Out: สื่อสารแบบแหวกแนว

ยอมรับว่าช่วงหลัง ๆ เราจะเห็นกลุ่มละครนอกกระแสหันมาสร้างงานที่เป็น Contemporary มากขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งการดัดแปลงบทไม่ให้จำกัดอยู่แค่การพูดการจาแบบบทสนทนาปรกติ การสร้างอะไรที่ "เหนือความจริง" รวมถึงการผสมผสานของ Multimedia ในการเล่าเรื่องราวต่าง ๆ

วันดับฝัน End Your Dream

เคยคิดไหมครับว่าความฝันกับความจริงต่างกันอย่างไร ต่างกันเพราะว่าฝันคือตอนหลับ ส่วนความจริงคือตอนตื่น ความฝันสามารถบังคับได้ แต่ความจริงไม่สามารถบังคับได้

แม่นาคพระโขนงเดอะมิวสิคคัล หลักสูตรบริโภคนิยมของละครเวท

ถ้าศิลปะมีไว้เพื่อบริโภคให้เกิดความบันเทิงทางอารมณ์ ให้รู้สึกตื่นตาตื่นใจ ตัดสินคุณค่าที่การลงทุนสร้าง แม่นาคพระโขนงเดอะมิวสิคคัลของ Scenario คงได้คะแนนไปเกือบเต็มและต้องบอกว่าดีเยี่ยม

ความรักและเงินตรา : เมื่อมนุษย์พ่ายแพ้ระบบที่ตัวเองสร้างขึ้น

วิทยาศาสตร์ ทำให้โลกพลิกโฉมหน้าไปอย่างรวดเร็ว  มรดกที่สำคัญคือการสอนให้มนุษย์คิดอย่างอาศัยตรรกะ  พึ่งพา “เหตุและผล”  ในการอธิบายทุกสิ่งอย่างนักคิดหลังโครงสร้างนิยมเห็นว่ากระบวนการคิดแบบ “เหตุผล” แล้วสร้าง “คำตอบ” หรือ “ความหมาย”  สำเร็จรูปดังกล่าวนั้น  ในที่สุดมนุษย์ก็ยอมรับ “คำตอบ” หรือ “ความหมาย”

Welcome to Nothing อะไรก็ไม่รู้ แต่สนุกดีวุ้ย

Welcome to Nothing อะไรก็ไม่รู้ แต่สนุกดีวุ้ย

รัก..บัง..ตา…มันมากกว่าเส้นผมบังภูเขา

รัก...ทำให้คนตาบอด ผมเชื่อว่าหลายคนเคยได้ยินประโยคนี้

Director Lab: การขยับและปรับตัวของเครือข่ายละครกรุงเทพ

บทนำ

Powered by Free Wordpress Themes